مصونيت قرآن از تحريف - معرفت، محمد هادى - الصفحة ٢٤٠ - جانشينان پيامبر صلى الله عليه و آله در قرآن
مىبينيد اگر آيات كريمه قرآن را در كنار هم بگذاريم و با دقت و ايمان و يقين و خالى از تعصّب در آن تدبر كنيم، چگونه بزرگترين مقامات امامت از آن استفاده مىشود و در پرتو نور پروردگار قرار مىگيريم.
«أَ فَمَنْ شَرَحَ اللَّهُ صَدْرَهُ لِلْإِسْلامِ فَهُوَ عَلى نُورٍ مِنْ رَبِّهِ؛[١] آيا كسى كه خدا سينهاش را براى اسلام گشاده است و بر فراز مركبى از نور الهى قرار گرفته» همچون كوردلان گمراه است.
آرى! «كسى را كه خدا نورى برايش قرار نداده نورى براى او نخواهد بود؛ وَ مَنْ لَمْ يَجْعَلِ اللَّهُ لَهُ نُوراً فَما لَهُ مِنْ نُورٍ.»[٢]
اما اينكه امام عليه السّلام در آن حديث گفت: «ما را با نام و نشان مىيافتى» منظور اسم و نام نيست، بلكه مقصود ذكر صفات و ويژگيهايى است كه به روشنى دلالت بر اختصاص آنها دارد، چنانكه دانستى.
حديث ذيل، اين مسأله را به بهترين وجه روشن مىكند. كلينى- با سند خود- از ابو بصير روايت مىكند كه «از امام صادق عليه السّلام درباره آيه «أَطِيعُوا اللَّهَ وَ أَطِيعُوا الرَّسُولَ وَ أُولِي الْأَمْرِ مِنْكُمْ؛[٣] اطاعت كنيد خدا را و اطاعت كنيد پيامبر و اولى الامر خودتان را» پرسيدم. امام فرمود: درباره على، حسن و حسين نازل شده است.
گفتم: مردم مىگويند: چرا خداوند از على و اهل بيتش در قرآن نام نبرده است؟
امام عليه السّلام فرمود: به آنان بگو: نماز بر پيامبر صلّى اللّه عليه و آله نازل شد و براى آنان سه ركعت يا چهار ركعت را نام نبرد تا اينكه پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و آله اين جزئيات را برايشان تفسير كرد»[٤] [همچنين بقيّه احكام كه در دنباله روايت به آن اشاره شده است].
[١] . زمر( ٣٩) آيه ٢٢.
[٢] . نور( ٢٤) آيه ٤٠.
[٣] . نساء( ٤) آيه ٥٩.
[٤] . كافى، ج ١، ص ٢٨٦.