مصونيت قرآن از تحريف - معرفت، محمد هادى - الصفحة ٤٣ - پاسخ به يك ايراد
سپس در پاسخ مىافزايد: «شايد اين ايراد براى كسانى پيش آيد كه «عترت طاهره» را درست نمىشناسند و مقام ولايت و رهبرى همهجانبه را براى آنان كه همتا و همسنگ قرآنند[١] قائل نيستند، اما كسانى كه آنان را حجّتهاى خدا و همتايان قرآن مىدانند، هرگز اين شبهه برايشان پيش نمىآيد، چرا كه امامان عليهم السّلام به اين قرآن موجود [از جمله به آيه حفظ] استدلال مىكردند و پيروان خود را- در استدلال به قرآن- تأييد مىنمودند. اين امر نشانگر آن است كه قرآن موجود، حجّت است و تمسك به آن، واجب و هيچگونه ترديدى در آن نيست.»[٢]
پاسخ روشنتر اين است كه اين گروهها[٣] خود را منتسب به اسلام دانسته، قرآن را كتابى آسمانى و جاودانى مىدانند كه بهعنوان قانون اساسى اسلام و معجزهاى هميشگى بر صحّت نبوّت پيامبر اسلام صلّى اللّه عليه و آله نازل شده است؛ اينها- به گمان خود- تنها روى موارد تحريف انگشت گذاشتهاند، مثل آيه رجم، رضعات، جوف ابن آدم (كه حشويه روايت كردهاند) و آيه «ذر»[٤] كه جزائرى و پيروانش پنداشتهاند. اما آياتى كه در قرآن شريف ثبت و نزد مسلمانان- در همه اعصار- شناخته شده و تلاوت مىشود، سخنى در آن ندارند و معترفند كه صحيح و وحى آسمانى بوده و هيچگونه افزايش يا تبديلى در آن رخ نداده است.
بنابراين- هرچند در پارهاى موارد قائل به تحريفند- استدلال به آيات موجود قرآن كريم در برابر آنان مشكلى ندارد و لذا سابقه ندارد كه در پاسخ استدلال به آيه حفظ و همانند آن، احتمال تحريف را مطرح كنند، بلكه به تأويلات و احتمالات بعيد ديگرى متشبّث مىشوند و دليل آن هم واضح است، چون به صحت و
[١] . مفاد حديث ثقلين.
[٢] . البيان، ص ٢٢٨.
[٣] . حشويه از اهل سنت- در قديم و جديد- و برخى متأخران اخبارى شيعه.
[٤] . اعراف( ٧) آيه ١٧٢: أَ لَسْتُ بِرَبِّكُمْ و محمّد نبيّكم و على امامكم ...- آيا من خداى شما نيستم/ و محمد پيامبرتان و على امامتان/ ...