مصونيت قرآن از تحريف - معرفت، محمد هادى - الصفحة ٤٧ - ٦ قرآن معيار سنجش روايات
نمىتواند غير از اين قرآن متواتر باشد كه در دسترس همگان است وگرنه، لازم آيد خداوند ما را به برنامهاى مكلف سازد كه از طاقت و توانمان خارج است [و خداوند حكيم چنين تكليفى نمىكند].
بنابراين، واجب است اخبار را بر همين قرآن موجود عرضه كنيم و «اخبار نقيصه» هرگاه بر اين قرآن عرضه شود با آن مخالف است چون مىگويد:
اين قرآن با قرآنى كه بر پيامبر صلّى اللّه عليه و آله نازل شده فرق دارد و چه تكذيبى از اين شديدتر است.»[١]
«سيد محمد مهدى طباطبائى بحر العلوم» (متوفاى ١١٥٥ ه. ق) نيز در كتاب «فوائد الاصول» مىگويد: «همه دانشمندان اسلامى- از عهد رسالت تا امروز- اتفاقنظر دارند كه بايد به قرآن مراجعه كرد و در اصول و فروع به آيات محكمش تمسك جست، بلكه واجب مىدانند احاديث هم بر قرآن عرضه و با آن سنجيده شود همانطور كه اين دستور در اخبار متواتر آمده است.»
سپس مىافزايد: «حجّت و معيار، همين قرآن است كه اصل و قرائتش هردو متواتر است و قرائتها يا آياتى كه متواتر نيستند ارزش و اعتبارى ندارند.»[٢]
تا اينجا روشن شد كه روايات عرض، با تحريف قرآن مغايرت دارد، اما محدث نورى گفته است: «دستور عرضه روايات بر كتاب خدا از جانب پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و در زمان حياتش صادر شده ولى كاستى و دگرگونى در قرآن، بعد از وفات پيامبر صلّى اللّه عليه و آله رخ داده است.»
سپس اضافه مىكند: «روايات عرض كه از پيامبر صلّى اللّه عليه و آله رسيده مقدار بسيار ناچيزى است و با رخ دادن تحريف بعد از او و قابل اجرا نبودن آن دستور، هيچ منافاتى ندارد.»[٣]
[١] . براى آگاهى بيشتر ر. ك: بروجردى، البرهان، ص ١١٦ و ١١٧.
[٢] . به نقل بروجردى، البرهان، ص ١١٨- ١٢٠.
[٣] . فصل الخطاب، ص ٣٦٢ و ٣٦٣.