مصونيت قرآن از تحريف - معرفت، محمد هادى - الصفحة ١٠٣ - فريادها در برابر فصل الخطاب

ضد محدّث نورى به خاطر تأليف «فصل الخطاب» موج مى‌زد. پس به هيچ مجلسى وارد نمى‌شديم مگر اين‌كه شيون‌ها و فريادها بر ضد اين كتاب و نويسنده و ناشرش بلند بود و با سخنان تند و آتشين آن را مورد انتقاد قرار مى‌دادند.»[١]

بدين ترتيب، صاحبان قلم نيز به جوش و خروش آمده در پاسخ دادن به وى بر يكديگر پيشى گرفته و با تندترين سخنان و كوبنده‌ترين عبارات به نقض كتابش پرداختند و براى نشر افكار و عقايدش هيچ مجالى باقى نگذاشتند.

يكى از شخصيتهاى معاصرش فقيه محقق شيخ محمود معرّب تهرانى (متوفاى ١٣١٣ ه. ق) است. كه كتابى ارزشمند به نام «كشف الارتياب فى عدم تحريف الكتاب» به رشته تحرير درآورد. اين كتاب دربردارنده چهارهزار بيت شعر در سيصد صفحه است و تأليف آن در تاريخ هفدهم جمادى الاخره ١٣٠٢ ه. ق پايان پذيرفت.

در اين كتاب استدلالات متين و براهين قاطع، آن‌چنان به كار رفته كه شيخ نورى را ناچار ساخت تا اندازه‌اى از نظريه خود برگردد، لذا در پاسخ آن، رساله‌اى به زبان فارسى نوشت‌[٢] و هميشه سفارش مى‌كرد هركس نسخه‌اى از فصل الخطاب‌[٣] دارد اين رساله را نيز تهيه كند، چون اين رساله به جاى متمّم آن كتاب، و روشنگر مقصود مؤلفش مى‌باشد. شيخ «آقا بزرگ تهرانى» نيز به اين رساله و مطالبش اشاره كرده است.[٤]

در اين رساله تلاش نموده منظور خود را از تحريف اين‌گونه توجيه كند كه:

[١] . البرهان، صص ١٤٣- ١٤٤.

[٢] . تأليف اين رساله در محرّم سال ١٣٠٣ پايان يافت؛ يعنى يك سال پس از انتشار« كشف الارتياب».

[٣] . تأليف فصل الخطاب، در ٢٨ جمادى الاخره ١٢٩٢ ه. ق پايان پذيرفت و در دوازدهم شوّال ١٢٩٨ ه. ق چاپ شد.

[٤] . الذريعه، ج ١٠، ص ٢٢٠- ٢٢١؛ ج ١٦، ص ٢٣١ و ج ١٨، ص ٩ نيز ر. ك: قاضى، تحقيقى درباره اول اربعين ...، ص ١٥.