مصونيت قرآن از تحريف - معرفت، محمد هادى - الصفحة ١٠٤ - فريادها در برابر فصل الخطاب
«مقصود از كتاب تحريف شده قرآن حاضر نيست، چرا كه به همان شكل نخستين خود- از زمان توحيد مصاحف در زمان عثمان- باقىمانده و هيچگونه دگرگونى و افزايش و كاستى تاكنون به آن راه نيافته است، بلكه منظور، آن كتاب الهى فرود آمده از سوى خداست كه هنگام جمعآورى نخستين قرآن، بخشهايى از آن نابود شد، البته اين بخشها در مورد احكام نبوده است، ولى همه فرقههاى مسلمانان بطور يكپارچه معتقدند هرگز چيزى- هرچند كمتر از يك آيه يا كلمهاى- بر قرآن افزوده نشده است.»
علامه «سيد محمد حسين شهرستانى» (متوفاى ١٣١٥ ه. ق) نيز در ردّ نورى كتابى نوشت به نام «حفظ الكتاب الشريف عن شبهة القول بالتحريف» و در آن به خوبى مصون بودن قرآن از تحريف را اثبات نموده با گفتارى همهجانبه و شيوا و با اسلوبى زيبا و خالى از تعصب، به شبهههاى مخالفان پاسخ داده است.[١]
همچنين همه كسانى كه درباره قرآن يا تفسير دست به قلم بردهاند سخنان نورى را پاسخ داده، مردود شمردهاند مانند «علّامه بلاغى» كه در پيشگفتار تفسير «آلاء الرحمن» وى را سرزنش كرده، او را محدثى پركار كه روايات شاذ و افسانهها را جمعآورى مىكند معرفى نموده، مىنويسد: «اين روايات ضعيف و شاذ- كه قائلان به تحريف به آن چسبيدهاند- تفسيرهاى ديگرى به جز ظاهر ترديدآورشان دارند.
مثلا در تفسير آيه «هذَا الَّذِي كُنْتُمْ بِهِ تُكَذِّبُونَ؛[٢] اين همان چيزى است كه آن را تكذيب مىكرديد.» امام كاظم عليه السّلام مىگويد: «يعنى: امير المؤمنين.
راوى مىپرسد: آيا اين تنزيل آيه است؟
امام پاسخ مىدهد: آرى[٣].»
پيداست عبارت «يعنى» دليل آن است كه امام عليه السّلام آيه را تفسير مىكند، زيرا
[١] . البرهان، ص ١٤٢.
[٢] . مطففين( ٨٣) آيه ١٧.
[٣] . كافى، ج ١، ص ٤٣٥، شماره ٩١.