مصونيت قرآن از تحريف - معرفت، محمد هادى - الصفحة ١٥٠ - ١٨ - چهار كلمه نادرست!
كه اصل آن «انّ» و با تشديد بوده است، مثل «وَ إِنْ كانَتْ لَكَبِيرَةً إِلَّا عَلَى الَّذِينَ هَدَى اللَّهُ؛[١] و مسلما اين حكم- جز بر كسانى كه خداوند آنها را هدايت كرده- دشوار بود.»
زمخشرى هم مىگويد: «ان» در اينگونه موارد، مخفّفه است و هميشه- براى امتياز- در خبر آن، «لام» مفتوح مىآيد.
بنابراين، اصلا جاى سؤالى در اعراب اين آيه باقى نمىماند.
اما قرائت تشديد با «الف» [/ انّ هذانِ لَساحِرانِ] قرائت بقيّه قاريان- به جز ابو عمرو- مىباشد و دليلشان اين است كه در «نسخه امام»[٢] اينگونه و با «الف» بوده و بايد از آن پيروى كرد. و براى آن، توجيهاتى ذكر كردهاند كه دور از واقعيّت است و مهمّ، همان قرائت حفص مىباشد كه همه مسلمانان نيز همانطور خواندهاند، ولى «ابو عمرو» با «ياء» قرائت كرده؛ يعنى «/ انّ هذين/ لساحران» كه طبق قاعده، اسم «انّ» منصوب شده، لكن اين قرائت، شاذّ و مخصوص اوست و نمىتوان از آن پيروى كرد.
ب) آيه ٦٩ سوره مائده
«إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَ الَّذِينَ هادُوا وَ الصَّابِئُونَ وَ النَّصارى مَنْ آمَنَ بِاللَّهِ وَ الْيَوْمِ الْآخِرِ وَ عَمِلَ صالِحاً فَلا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَ لا هُمْ يَحْزَنُونَ»[٣]
مشهور «الصَّابِئُونَ» يعنى به رفع خواندهاند كه بر محلّ اسم «انّ» (الَّذِينَ آمَنُوا)* عطف شده است.
«فرّاء» مىگويد: «هرگاه اسم «انّ» از كلماتى باشد كه اعرابش ظاهر نيست- مثل ضمير و موصول- مىتوان بر محلّ آن عطف نمود مانند شعر «ضابى بن
[١] . بقره( ٢) آيه ١٤٣.
[٢] . اولين نسخهاى كه در جريان توحيد مصاحف نوشته شد. م.
[٣] . آنها كه ايمان آوردهاند و يهود و صابئان و مسيحيان، هرگاه به خداوند يگانه و روز جزا ايمان بياورند و عمل صالح انجام دهند، نه ترسى بر آنهاست و نه غمگين خواهند شد.