مصونيت قرآن از تحريف - معرفت، محمد هادى - الصفحة ١٤٩ - ١٨ - چهار كلمه نادرست!

نوشت، از املاكننده پرسيد: چه بنويسم؟

گفت: اكتب المقيمين الصّلوة[١]؛ بنويس المقيمين الصّلوة. پس به همان صورتى كه شنيد، نوشت.»[٢]

به زودى وجه اعراب صحيح اين آيات را خواهيم گفت كه طبق لغت فصيح مى‌باشد و هيچ‌گونه ضعف و سستى ندارد، اما بايد دانست كه نسبت دادن اين مسائل به دانشمندان برجسته و بزرگى چون «سعيد بن جبير» و «ابان بن عثمان» خيلى سؤال‌انگيز به نظر مى‌رسد، زيرا چگونه مى‌شود وجه اعراب صحيح اين آيات بر آنان پوشيده بماند تا جايى كه گفته باشند، قرائت مشهور، غلط است؟!

آرى! اين‌گونه حرفها از كسى مانند «عروة بن زبير»- كه به لغت و ريزه‌كارى‌هاى آن نادان است- مى‌تواند صادر شود.

اكنون به پاره‌اى توضيحات درباره آيات چهارگانه مزبور مى‌پردازيم كه تابناك‌ترين چهره‌هاى علوم ادبيات و سخنورى يادآور شده‌اند.

الف) آيه ٦٣ سوره طه‌

«ان هذان لساحران»[٣]

«حفص» و عموم مسلمانان با تخفيف و كسر «ان» قرائت نموده‌اند و به نظر ما همين قرائت مشهور، درست است.

با اين حساب «ان» مخفّف «انّ» مى‌باشد و نصب نمى‌دهد و وجود «لام» در خبر، دليل مخفّف بودن آن است.

«ابن هشام» مى‌گويد: «هرگاه بعد از «ان» مكسور و ساكن، «لام» باشد بدان‌

[١] . يعنى، در اين تركيب، چون« المقيمين» مفعول« اكتب» قرار گرفته، منصوب و به صورت« المقيمين» درآمده، ولى منظور املاكننده، اين كلمه در حالت اصلى خودش« المقيمون» بوده، اما كاتب اين نكته را درك نكرده، به همين صورت كه شنيده نوشته است. م.

[٢] . همان‌جا.

[٣] .« ان» مخفّف انّ،« هذان» اسم و« لساحران» خبر آن است. م.