مصونيت قرآن از تحريف - معرفت، محمد هادى - الصفحة ١٣٢ - ٣ - آيه جهاد!

را پيدا نكرد.[١] باز هم اين تخيل از سرش بيرون نرفت و در هر فرصتى به آن اشاره مى‌كرد تا اين‌كه در واپسين روزهاى عمرش آشكارا آن را اعلام نمود.

ناگفته نماند كه حكم رجم، مخصوص زن و مرد محصن است- خواه پير باشند يا جوان- لذا مالك «شيخ و شيخه» را به زن و مرد بيوه و ازدواج كرده تفسير نمود.

احتمال قوى مى‌رود كه عمر حكم رجم را از پيامبر صلّى اللّه عليه و آله شنيده، ولى پنداشته كه آيه قرآن است و اين‌گونه اشتباهات از او خيلى بعيد نيست.

٢- آيه رغبت (اعراض)!

عمر مى‌گويد: در ميان آيات كتاب خدا كه مى‌خوانديم، اين عبارت هم بود:

«ان لا ترغبوا عن آبائكم فانّه كفر بكم ان ترغبوا عن آبائكم؛ از پدرانتان اعراض نكنيد چرا كه اين، كفر به خودتان است كه از پدرنتان اعراض كنيد» يا «انّ كفرا بكم ان ترغبوا عن آبائكم؛ اين، كفر به خودتان است كه از پدرانتان اعراض كنيد.»[٢]

و در روايت ديگرى مى‌گويد: «انّ انتفائكم من آبائكم كفر بكم؛ جدا ساختن خودتان از پدرانتان موجب كفر به خودتان مى‌شود.»[٣]

شايد حديثى از پيامبر صلّى اللّه عليه و آله شنيده و آن را به جاى قرآن انگاشته است، اما چرا در الفاظ متن، ترديد دارد با اين‌كه هر سه عبارت، غير منسجم و نامناسب است و شباهتى به ديگر كلمات زيبا و رساى پيامبر صلّى اللّه عليه و آله ندارد؟ مثلا، معنى «كفر به خويشتن» چيست؟

٣- آيه جهاد!

عبارت ديگرى كه به پندار عمر از قرآن افتاده آيه جهاد است. از «ابن عوف»

[١] . الاتقان، ج ١، ص ٥٨.

[٢] . بخارى، صحيح، ج ٨، صص ٢٠٨- ٢١١ و مسلم، صحيح، ج ٤، ص ١٦٧ و ج ٥، ص ١١٦.

[٣] . الدر المنثور، ج ١، ص ١٠٦.