مصونيت قرآن از تحريف
(١)
فهرست مطالب
٥ ص
(٢)
تقريظ مؤلف
٩ ص
(٣)
سفركرده كوى عشق، جانباز شهيد، حجة الاسلام محمد على شهرابى
١١ ص
(٤)
پيشگفتار
١٣ ص
(٥)
يادآورى
١٤ ص
(٦)
سرآغاز
١٥ ص
(٧)
تحريف در لغت و اصطلاح
١٩ ص
(٨)
واژه«تحريف»
١٩ ص
(٩)
تحريف در اصطلاح
٢٢ ص
(١٠)
1 تحريف معنوى؛
٢٢ ص
(١١)
2 تحريف موضعى؛
٢٢ ص
(١٢)
4 تحريف در لهجه و نحوه گويش؛
٢٣ ص
(١٣)
5 تحريف با تعويض كلمات؛
٢٤ ص
(١٤)
6 تحريف به زياده؛
٢٤ ص
(١٥)
7 تحريف به نقيصه و آن دوگونه است
٢٥ ص
(١٦)
واژه تحريف در قرآن
٢٦ ص
(١٧)
دلايل بطلان شبهه تحريف
٢٩ ص
(١٨)
1 حكم روشن و قطعى عقل
٢٩ ص
(١٩)
2 قرآن متواتر است
٣١ ص
(٢٠)
3 قرآن، معجزه جاويدان پيامبر صلى الله عليه و آله
٣٣ ص
(٢١)
4 خداوند حافظ قرآن است
٣٧ ص
(٢٢)
«ذكر» در آيه حفظ
٤١ ص
(٢٣)
پاسخ به يك ايراد
٤٢ ص
(٢٤)
5 باطل در حريم قرآن راه ندارد
٤٤ ص
(٢٥)
6 قرآن معيار سنجش روايات
٤٥ ص
(٢٦)
7 سخنان اهل بيت عليهم السلام در عدم تحريف قرآن
٤٨ ص
(٢٧)
نتيجه
٥٣ ص
(٢٨)
بزرگان شيعه و عدم تحريف قرآن
٥٥ ص
(٢٩)
گواهى بزرگان اهل سنت
٧٣ ص
(٣٠)
تهمتهاى ناروا
٨٠ ص
(٣١)
پاسخ ابن طاووس
٨١ ص
(٣٢)
تقليد كوركورانه
٩٠ ص
(٣٣)
يك بررسى كوتاه
٩٠ ص
(٣٤)
نقل حديث، دليل پذيرش آن نيست
٩١ ص
(٣٥)
نسبت ناروا و بىاساس
٩٣ ص
(٣٦)
در كتاب«كافى» مطلب ترديدآورى نيست
٩٤ ص
(٣٧)
سادهانديشى دردآور!
١٠٠ ص
(٣٨)
فريادها در برابر فصل الخطاب
١٠٢ ص
(٣٩)
تغيير عقيده يا بازى با الفاظ!
١٠٥ ص
(٤٠)
تحريف در«عهدين»
١٠٧ ص
(٤١)
منظور از تحريف در كتابهاى عهدين چيست؟
١٠٧ ص
(٤٢)
تحريف در نحوه گويش
١١٠ ص
(٤٣)
نگاهى گذرا به تاريخ عهدين
١١٣ ص
(٤٤)
عهد قديم
١١٥ ص
(٤٥)
تورات منسوب به موسى عليه السلام
١١٦ ص
(٤٦)
يورش وحشيانه بختنصر
١١٧ ص
(٤٧)
سلسله اسناد تورات ناپيوسته است
١١٨ ص
(٤٨)
سرگذشت اناجيل چهارگانه
١١٩ ص
(٤٩)
انجيل نازل شده بر حضرت عيسى عليه السلام چه شد؟
١٢٠ ص
(٥٠)
همگونى رويدادها در گذشته و حال
١٢٢ ص
(٥١)
تحريف نزد ظاهربينان اهل سنت(حشويه)
١٢٩ ص
(٥٢)
1 - آيه رجم!
١٣٠ ص
(٥٣)
2 - آيه رغبت(اعراض)!
١٣٢ ص
(٥٤)
3 - آيه جهاد!
١٣٢ ص
(٥٥)
4 - آيه فراش!
١٣٣ ص
(٥٦)
5 - آيا قرآن داراى 000، 027، 1 حرف است؟!
١٣٣ ص
(٥٧)
6 - از بين رفتن قرآن با كشته شدن حاملان آن!
١٣٤ ص
(٥٨)
7 - زيادى در مصحف عايشه!
١٣٥ ص
(٥٩)
8 - دو آيه از سوره بينه!
١٣٥ ص
(٦٠)
9 - دو آيه در مصحف نوشته نشد!
١٣٧ ص
(٦١)
10 - سورهاى به اندازه سوره«برائت» و ديگرى همانند«مسبحات»!
١٣٨ ص
(٦٢)
11 - سوره احزاب بزرگتر از سوره بقره!
١٣٩ ص
(٦٣)
12 - دعاى قنوت
١٤٠ ص
(٦٤)
13 - تنها يكچهارم سوره برائت باقى مانده!
١٤١ ص
(٦٥)
14 - افزودن يك كلمه!
١٤٣ ص
(٦٦)
15 - تبديل يك حرف!
١٤٤ ص
(٦٧)
16 - اجتهاد نابجا!
١٤٤ ص
(٦٨)
17 - پندار بىپايه!
١٤٦ ص
(٦٩)
18 - چهار كلمه نادرست!
١٤٧ ص
(٧٠)
19 - سوره ساختگى ولايت!
١٥٤ ص
(٧١)
يك بررسى كوتاه
١٥٦ ص
(٧٢)
سخنى درباره«دبستان المذاهب» و نويسندهاش
١٥٨ ص
(٧٣)
اين مؤلف كيست؟
١٦٠ ص
(٧٤)
20 - فاجعه كتاب«فرقان»
١٦١ ص
(٧٥)
تحريف نزد اخباريهاى متأخر
١٦٣ ص
(٧٦)
بررسى روايات تحريف
١٦٨ ص
(٧٧)
پندارهاى نويسنده فصل الخطاب
١٧٦ ص
(٧٨)
مهمترين دليل قائلان به تحريف
١٨٩ ص
(٧٩)
كتابهاى مورد اعتماد نورى فاقد اعتبارند
١٩٠ ص
(٨٠)
1 رسالهاى ناشناس
١٩٠ ص
(٨١)
انتساب رساله به اشعرى
١٩٠ ص
(٨٢)
انتساب رساله به نعمانى
١٩١ ص
(٨٣)
انتساب رساله به سيد مرتضى
١٩٢ ص
(٨٤)
2 كتاب«سقيفه» سليم بن قيس هلالى
١٩٣ ص
(٨٥)
3 كتاب«القراءات» احمد بن محمد سيارى
١٩٥ ص
(٨٦)
4 تفسير ابو الجارود، زياد بن منذر سرحوب
١٩٥ ص
(٨٧)
5 تفسير منسوب به على بن ابراهيم قمى
١٩٦ ص
(٨٨)
6 كتاب«استغاثه» على بن احمد كوفى
١٩٧ ص
(٨٩)
7 كتاب«احتجاج» طبرسى
١٩٨ ص
(٩٠)
8 تفسير منسوب به امام عسكرى عليه السلام
٢٠٠ ص
(٩١)
9 تفسيرهاى مقطوع الاسناد
٢٠١ ص
(٩٢)
هزارويك حديث!
٢٠٤ ص
(٩٣)
ارزيابى دويست حديث
٢٠٥ ص
(٩٤)
دسته اول روايات تفسيرى است كه آيهاى را توضيح مىدهد
٢٠٥ ص
(٩٥)
دسته دوم رواياتى است كه در آغاز اين فصل به آن اشاره كرديم؛ يعنى رواياتى كه - از طريق آحاد - برخى قرائتهاى منسوب به بعضى امامان را بازگو مىكند
٢١٥ ص
(٩٦)
دسته سوم روايتهايى است كه در آن لفظ«تحريف» آمده
٢١٨ ص
(٩٧)
دسته چهارم رواياتى است كه پنداشتهاند گوياى سقوط آيه، جمله يا كلمهاى مىباشد
٢٢٢ ص
(٩٨)
دسته پنجم رواياتى است كه به آن استناد جستهاند، ولى در آن چيزىكه بتواند مستند قول به تحريف باشد وجود ندارد
٢٢٧ ص
(٩٩)
دسته ششم رواياتى است درباره خيمههايى كه به هنگام ظهور حضرت امام زمان(عج) براى تعليم قرآن - طبق جمعآورى امير المؤمنين عليه السلام - برپا مىشود
٢٢٨ ص
(١٠٠)
دسته هفتم رواياتى است كه درباره فضيلتهاى اهل بيت عليهم السلام بحث مىكند
٢٣١ ص
(١٠١)
جانشينان پيامبر صلى الله عليه و آله در قرآن
٢٣٧ ص
(١٠٢)
كتابشناسى عدم تحريف
٢٤٦ ص
(١٠٣)
كتابنامه
٢٤٨ ص
 
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص
٢٤٩ ص
٢٥٠ ص
٢٥١ ص
٢٥٢ ص
٢٥٣ ص
٢٥٤ ص
٢٥٥ ص
٢٥٦ ص

مصونيت قرآن از تحريف - معرفت، محمد هادى - الصفحة ١٣٣ - ٥ - آيا قرآن داراى ٠٠٠، ٠٢٧، ١ حرف است؟!

پرسيد: «آيا در آنچه بر ما نازل شد اين عبارت را نمى‌يابى «ان جاهدوا كما جاهدتم اوّل مرّة؛ جهاد كنيد همان‌طور كه نخستين بار جهاد كرديد.»

پاسخ داد: آن هم در ميان آنچه از قرآن ساقط شد قرار داشت.»[١]

٤- آيه فراش!

چهارمين آيه‌اى كه به پندار عمر از قرآن حذف شده اين سخن پيامبر است:

«الولد للفراش و للعاهر الحجر؛ فرزند براى بستر (شوهر) است و براى بدكاره سنگ است.»[٢]

اينها چهار آيه بود كه به پندار عمر از قرآن حذف شده، ولى هيچ‌يك از اصحاب پيامبر صلّى اللّه عليه و آله مانند: زيد، ابىّ و ديگران ادّعاى او را نپذيرفتند وگرنه آن را در مصحفهاى خود ثبت مى‌كردند. آرى! در اين جهت با او موافقت كردند كه اينها سخنانى بوده كه به پيامبر صلّى اللّه عليه و آله وحى شد و پيامبر هم آن را- مثل بقيّه احكام اسلام- ابلاغ كرد.

اين انكار هماهنگ اصحاب، خود عمر را نيز به شك واداشت لذا- حتى در زمان حكومتش- جرأت نكرد دستور دهد تا آن را در مصحفها بنويسند و اين بهانه كه مى‌ترسم مردم بگويند عمر به كتاب خدا افزود، يك بهانه ظاهرى است، چرا كه اگر واقعا مسأله برايش مسلم بود چيزى او را بازنمى‌داشت.

بنابراين، قرآن بودن عبارات ياد شده حتى نزد قائلش- كه از خود شك دارد- ثابت نشده است.

٥- آيا قرآن داراى ٠٠٠، ٠٢٧، ١ حرف است؟!

«طبرانى» از «محمد بن عبيد بن آدم» از «عمر بن خطاب» روايت مى‌كند كه‌


[١] ( ١ و ٢). همان‌جا.

[٢] ( ١ و ٢). همان‌جا.