ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٥٠٧ - باب حق مؤمن بر برادرش و اداى حق او

٦- از امام صادق (ع) فرمود:

حق مسلمان به برادر مسلمانش اين است كه: هر گاه به او بر خورد سلامش كند، و هر وقت بيمار شد او را عيادت كند، و وقتى غايب شد براى او خيرخواهى كند، و چون عطسه زد به او دعاى وارد را (يرحمك اللَّه) بگويد، و چون از او دعوت كرد او را اجابت كند، و وقتى مرد از او تشييع كند.

٧- از ابى المأمون حارثى، گويد: به امام صادق (ع) گفتم:

حق مؤمن بر مؤمن چيست؟ فرمود:

به راستى از حق مؤمن بر مؤمن اين است كه او را از دل دوست دارد و با او در مال همراهى كند و به جاى او از خانواده‌اش سرپرستى كند و بر كسى كه به او ستم كند او را يارى دهد و اگر بهره غنيمتى در مسلمانان دارد و خودش حاضر نيست بهره او را براى او دريافت كند و چون بميرد از قبر او زيارت كند و به او ستم نكند و او را گول نزند و به او خيانت نورزد و او را وانگذارد و او را دروغگو نشمارد و به او اف نگويد و اگر به او اف گويد ميان آنها دوستى و رابطه معنوى به جا نماند و هر گاه به او بگويد: تو دشمن منى، يكى از آنها كافر شود و هر گاه او را متهم سازد، ايمان در دلش آب گردد چنانچه نمك در آب.

٨- از ابان بن تغلب، گويد: من با امام صادق (ع) طواف مى‌كردم، يك مردى از اصحاب ما جلو مرا گرفت، او از من خواسته‌