فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ٢١١ - * دوم - مساجد *

* دوم- مساجد*

٢٢- مساجد از مشتركات و اماكن عمومى مى‌باشند و تمام مسلمين در آنها شريك و در استفاده از آن با هم برابرند؛ مگر در استفاده‌اى كه مناسب با مسجد نيست و شرع مقدّس اسلام از آن نهى كرده باشد، مانند توقف جنب در آن، پس اگر كسى قبلًا نقطه‌اى از مسجد را براى نماز يا عبادت يا قرائت قرآن يا دعاء يا تدريس يا موعظه يا فتوى دادن و يا غير اينها اشغال كرده باشد، كسى حق ندارد او را به زور از آنجا بلند كند، چه غرض فرد دوم موافق با غرض فرد اول باشد و چه مخالف با غرض او، مانند اينكه فرد اول آنجا را براى تدريس انتخاب كرده و نشسته و دومى هم مى‌خواهد در آنجا قرآن بخواند يا تدريس كند، پس احدى نمى‌تواند مزاحم كسى شود كه به هر غرضى- كه مى‌شود در مسجد انجام داد- زودتر از ديگران نقطه‌اى از مسجد را گرفته است.

بلى، بعيد نيست كه نماز خواندن- چه به جماعت و چه فُرادى‌- هنگام تزاحُم با غير نماز، مقدّم باشد، پس اگر كسى نقطه‌اى از مسجد را گرفته است به خاطر اينكه قرآن و يا دعاء بخواند و يا تدريس كند و شخص ديگرى بخواهد در همان نقطه نماز بخواند- چه به جماعت و چه فُرادى‌- بر فرد سابق واجب است محل را تخليه كند، و در اختيار او قرار دهد، البته در صورتى كه فرد دوم نخواسته باشد به انگيزه لجبازى با فرد سابق در