فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ١٢١ - دسته پنجم - نزاع بين مضمونله و مضمونعنه با تقدم قول مضمونله

مال الضمان چيزى كه قيمتش كمتر از دين است به او بدهد و مضمونٌ‌له منكر باشد.

دسته سوم- نزاع بين ضامن و مضمونٌ‌عنه با تقدّم قول مضمونٌ‌عنه:

٨٨- در سه مورد قول مضمونٌ‌عنه- در نزاع با ضامن- مقدم است:

اول: هرگاه ضامن مدّعى شود كه مال الضمان را پرداخت كرده و مى‌تواند رجوع به مضمونٌ‌عنه كند و عوض آن را بگيرد و مضمونٌ‌عنه منكر باشد.

دوم: هرگاه ضامن مدّعى شود كه مثلًا ده مليون تومان ضامن مضمونٌ‌عنه بوده و مضمونٌ‌عنه منكر باشد و بگويد پنج مليون تومان ضامن شده‌ايد.

سوم: هرگاه ضامن ادّعاء كند كه ضمن عقد ضمان برايش خيار فسخ قرار داده شده است و مضمونٌ‌عنه منكر باشد.

دسته چهارم- نزاع بين ضامن و مضمونٌ‌عنه با تقدّم قول ضامن:

٨٩- در دو مورد قول ضامن- در نزاع با مضمونٌ‌عنه- مقدّم است:

اول: هرگاه مضمونٌ‌عنه ادّعاء كند كه ضامن ضمانت كرده است و ضامن منكر اصل ضمانت باشد.

دوم: هرگاه مضمونٌ‌عنه ادّعاء كند كه ضامن تمام دين را ضمانت كرده است و ضامن منكر باشد.

دسته پنجم- نزاع بين مضمونٌ‌له و مضمونٌ‌عنه با تقدّم قول مضمونٌ‌له:

٩٠- در چند مورد قول مضمونٌ‌له- در نزاع با مضمونٌ‌عنه- مقدّم است:

اول: هرگاه مضمونٌ‌عنه مدّعى شود كسى ضامن دين من شده است و مضمونٌ‌له منكر باشد.

دوم: هرگاه مضمونٌ‌عنه مدّعى شود ضامن، ضامن تمام دين شده است و مضمونٌ‌له بگويد ضامن قسمتى از آن شده است.