فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ٢٣٤ - شرائط شكار با ابزار و وسائل جمادى

بر او لازم است.

١٤- متعدد يا تك بودن صياد يا سگ شكارى شرط در حلال شدن شكار نيست، پس اگر چند نفر يك يا چند سگ را يا يك نفر چند سگ را در پى يك شكار بفرستند و آن را از پاى در آورند، حيوان شكار شده مُذكّى‌ و طاهر است و خوردن آن حلال مى‌باشد؛ ليكن بايد همه صيادان و سگها شرائطى را كه شرعاً لازم و معتبر است دارا باشند، پس اگر يكى از فرستندگان سگها مسلمان و ديگرى كافر باشد، يا يكى از آنها به هنگام روانه نمودن سگ نام خدا را ببرد و ديگرى نام خدا را نبرد، و يا يكى از سگها تعليم ديده و ديگرى تعليم نديده باشد و هر دو با هم شكار را بكشند، آن شكار حلال نيست؛ مگر معلوم شود كه شكار تنها توسط سگ تعليم ديده كه فرستنده‌اش مسلمان بوده و نام خدا را هم بر زبان آورده كشته شده است.

دوم- صيد به وسيله ابزار جَمادى:

منظور از ابزار و وسائل جَمادى ابزارى نظير اسلحه- اعم از تفنگ و كمان- نيزه، شمشير، خنجر، دام، تور، قلّاب و ... است.

شرائط شكار با ابزار و وسائل جمادى:

١٥- همه شرائط شكار با حيوان، در صيد به وسيله ابزار جمادى نيز شرط مى‌باشند و نيز شرط است كه صياد مسلمان باشد و هنگام به كار بردن ابزار شكار به قصد شكار نام خدا را ببرد، پس اگر تير را به هدفى ديگر و يا به طرف دشمن و يا خوكى بيندازد ولى به آهو اصابت كند و آن را بكشد، آهوى كشته شده حلال نيست، هرچند هنگام تيراندازى تصادفاً به خاطر غرضى نام خدا را هم برده باشد، و همچنين است اگر تير بدون اختيار از دستش رها شود و تصادفاً به شكارى برخورد و آن را بكشد؛ و شرط ديگر حلال بودن شكار با ابزار جمادى اين است كه وقتى به آن مى‌رسد مرده باشد و يا اگر زنده است آنقدر زنده نماند كه شكارچى فرصت ذبح آن را داشته باشد، بنابر اين اگر فرصت ذبح آن را داشته باشد، جز با ذبح حلال نمى‌شود؛ و در اينكه دويدن و به‌