فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ١٨٤ - شروط احياء زمينهاى موات

شروط احياء زمينهاى مَوات‌

١- شروط احياء زمينهاى مَوات كه موجب ملكيّت آباد كننده آنها باشد عبارتند از:

اول: در زمان ظهور امام معصوم عليه السلام احياء با اذن مبارك آن حضرت انجام گيرد.

دوم: زمين مَوات پيش از باير شدن ملك كسى نبوده و هنوز هم دست ديگرى بر آن نباشد، مثلًا آن را تحجير و سنگ چين نكرده باشد.

سوم: آباد كننده، كارى انجام دهد كه عرفاً بگويند آن زمين را احياء كرده است.

چهارم: شارع مقدّس آن زمين را مانند سرزمين عرفات، مشعر و منى‌ عبادتگاه قرار نداده باشد.

پنجم: از زمينهايى نباشد كه حضرت رسول اكرم صلى الله عليه و آله آن را با جماعتى مقاطعه نموده- مانند موضع عقيق كه آن حضرت صلى الله عليه و آله آن را با بلال بن حارث مقاطعه فرموده بودند و ديگر اصحاب در آن تصرف ننمودند- و يا آن را به جهت مصلحت عامّه مسلمين اختصاص به چيزى داده باشند، مانند بقيع كه از نخلستانهاى مهاجرين بوده و به دستور پيغمبر براى چريدن چارواهاى زكوات، صدقات و جزيه اختصاص يافته بود.

ششم: آباد كننده قصد تملّك داشته باشد.

هفتم: حريم عمارت نباشد.