فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ٧٣ - احكام مربوط به اموال منقول گمشده(غير از انسان و حيوان)

پيدا نشد، قيمت را از طرف او صدقه بدهد؛ و بهتر است براى صدقه دادن از حاكم شرع اجازه بگيرد.

٦٩- اگر كسى مالى كه كمتر از يك درهم- يعنى كمتر از ٦/ ١٢ نخود نقره سكّه‌دار- ارزش دارد پيدا كند و بردارد و سپس از آن صرف نظر نمايد و آن را در مسجد يا جاى ديگر بگذارد، چنانچه كسى آن را بردارد، بر او حلال است.

٧٠- هرگاه عين لقطه قبل از تعريف از بين برود، چنانچه مضمون نباشد- يعنى سبب از بين رفتن آن إفراط يا تفريط يابنده نباشد- وظيفه إعلان ساقط مى‌شود؛ ولى اگر مضمون باشد- يعنى با إفراط يا تفريط يابنده از بين رفته باشد- هرچند در بين سال تعريف باشد وظيفه إعلان ساقط نمى‌شود.

٧١- لازم نيست إعلان و تعريف توسط خود يابنده انجام گيرد، بلكه جائز است براى اين كار فردى را كه مورد اطمينانش مى‌باشد بطور رايگان يا با اجرت نائب خويش قرار دهد؛ و چنانچه مال را براى خودش برداشته باشد، ظاهراً اجرت نائب بر ذمّه خود او مى‌باشد؛ ولى اگر مال را به قصد نگهدارى براى صاحبش برداشته باشد، احتياط آن است كه اجرت نائب را با صاحب مال مصالحه نمايد.

٧٢- اگر شخصى مال نشانه دارى كه قيمتش به يك درهم- يعنى ٦/ ١٢ نخود نقره سكّه‌دار- مى‌رسد را در جايى پيدا كند كه معلوم است صاحب آن با إعلان پيدا نمى‌شود و به همين سبب از همان اول از يافتن مالك توسط إعلان مأيوس شود و يا إعلان كند ولى در وسط سال از يافتن مالك توسط إعلان مأيوس شود، وظيفه تعريف از او ساقط مى‌گردد و بايد به وظيفه مذكور در فقره بعد عمل كند.

٧٣- اگر يابنده لقطه تا يك سال إعلان كند و صاحب مال پيدا نشود، در صورتى كه آن مال را در غير حرم مكّه معظّمه پيدا كرده باشد، مى‌تواند آن را براى خودش بردارد، يا براى صاحبش نگهدارى كند كه هر وقت پيدا شد به او بدهد؛ ولى احتياط مستحب آن است كه آن مال را از طرف صاحبش به فقراء صدقه بدهد؛ و اما اگر آن مال را در حرم مكّه معظّمه پيدا كرده باشد، احتياط واجب است كه آن را صدقه بدهد؛ و در هر صورت‌