فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ٢٥٥ - شرط دهم - قطع أوداج اربعه پشت سر هم و قبل از خروج روح باشد

مى‌شود- قطع شوند: ١- لوله حلقوم، كه همان مجراى دخول و خروج نفس در ريه است، ٢- مِرى، كه لوله‌اى است مخصوص غذاء و آب و يك سر آن به آخر فضاى دهان و سر ديگرش به معده متصل مى‌باشد و در پشت حلقوم جاى دارد، ٣ و ٤- وَدَجان- يعنى دو شاهرگ گردن- كه در دو طرف حلقوم و يا مرى قرار دارند.

٧٨- در ذبح قطع اين چهار عضو معتبر است، يعنى صرف شكافتن آنها كافى نيست، بلكه بايد آن مقدار از اين چهار عضو كه در سمت سر واقع شده است به كلى از قسمت سمت بدن جدا شود.

٧٩- در حلّيت حيوان ذبح شده شرط نيست كه ذابح يك نفر باشد، بلكه اگر فردى مقدارى يا بعضى از أوداج أربعه حيوان- يعنى چهار عضو مربوط به ذبح آن- را ببرد و فرد ديگرى بلافاصله با بردن نام خدا همه آنها را قطع كند، گوشت آن حيوان حلال و خوردنش اشكال ندارد.

شرط دهم- قطع أوداج اربعه پشت سر هم و قبل از خروج روح باشد:

٨٠- در ذبح بايد قطع چهار عضو ذبح پشت سر هم و قبل از خروج روح حيوان انجام شود، پس اگر كسى بعضى از آن اعضاء را قطع نموده و حيوان را رها كند تا بى‌جان شود و آنگاه بقيه را قطع نمايد، حيوان حرام مى‌شود؛ بلكه احتياط آن است كه در بين عمل ذبح فاصله نيندازند؛ البته فاصله‌اى كه عرف اين عمل را دو عمل و دو نوبت بداند- هرچند قبل از خروج روح قطع چهار عضو را در دو نوبت انجام داده باشد- بلكه بايد عمل در نظر عرف يك عمل شمرده شود.

٨١- اگر گردن حيوان را از پشت قطع كنند و چهار عضو ذبح آن سالم بماند، در صورتى كه حيوان حركتى داشته باشد كه حاكى از زنده بودن آن است، چنانچه چهار عضو آن را از جلو و مطابق دستور شرع قطع كنند و بعد از قطع چهار عضو از جلو نيز حركتى هرچند اندك بكند حلال مى‌شود؛ و اگر قبل از قطع چهار عضو- حركتى هرچند اندك داشته باشد، ليكن بعد از قطع آن چهار عضو حركتى نكند در اين فرض چنانچه خونش معتدل خارج شود حلال است؛ ولى اگر خونش معتدل خارج نشود و قبل از ذبح‌