فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ٤٢ - سوم - داراى منفعت حلال باشد

منفعت حلال باشد.

اول- بهره‌برى از آن ممكن باشد:

٢٤- عاريه دادن چيزهايى كه بهره‌برى از آنها ممكن نيست جائز نمى‌باشد، بنابر اين عاريه اسبى كه گريخته است و دسترسى به آن ندارند جائز نيست؛ ولى عاريه دادن سگ جهت شكار و گربه براى گرفتن موش و حيوان نر براى باردار نمودن ماده آن جنس اشكال ندارد.

دوم- با استفاده از آن، عين آن از بين نرود:

٢٥- عاريه طعام و ميوه جهت خوردن صحيح نيست؛ ولى عاريه دادن گوسفند و امثال آن از حيوات حلال گوشت براى استفاده از شير و پشم آن و نيز عاريه چاه جهت استفاده از آب آن جائز است.

سوم- داراى منفعت حلال باشد:

٢٦- مال مورد عاريه بايد چيزى باشد كه منفعت حلال داشته باشد؛ و اگر مالى هم داراى منفعت حلال باشد و هم داراى منفعت حرام، عاريه آن بايد به جهت بهره‌برى از منفعت حلال آن باشد نه منفعت حرام آن، بنابراين عاريه آلات لهو و ظروف طلا و نقره براى استفاده نامشروع از آنها و عاريه خانه و املاك جهت ساختن شراب در آنها و عاريه وسائلى نظير تلويزيون جهت شنيدن يا ديدن صدا و تصوير نامشروع و عاريه كشتى جهت حمل شراب جائز نيست.