فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ٣٠٤ - احكام مستحب مربوط به غذاء خوردن
پختن مقدور نباشد.
٤١- اجابت دعوت مسلمان، اگرچه فاصله رفتن پنج ميل[١] باشد؛ اما پذيرش دعوت كافر مستحب نيست.
٤٢- خوردن تكههاى نان كه در راه و محل گذر افتاده است، و در حديث آمده است كه: «هركس آن را بخورد حسنهاى در ديوان اعمال او بنويسند؛ و اگر نجس شده باشد و آن را بشويد و بخورد، هفتاد حسنه در ديوان اعمال او نوشته مىشود».
٤٣- كوچك پختن نان، زيرا با هر نان بركتى مىباشد.
٤٤- شستن ميوه پيش از خوردن.[٢]
[١] - تعريف ميل در جلد ١، بخش« صلاة»، پاورقى فقره( ١٠٠) ذكر گرديده است.
[٢] - براى طعامها و ميوهها منافعىاز أئمّه معصومين عليهم السلام نقل شده، كه جمله از آنها عبارتند از:
١- خوردن نان جو شعار پيغمبران و قوت ايشان است، و نان جو در هيچ شكمى قرار نمىگيرد مگر اينكه هر مرضى در آن باشد را بيرون كند، ٢- نان برنج جهت مبطون نافعترين دواهاست و معده را دبّاغى مىكند، ٣- گوشت، سيد طعامهاى دنيا و آخرت است، و خوردنش گوشت بدن را مىروياند، و حضرت رسول اكرم صلى الله عليه و آله گوشت سر دست را بيشتر دوست داشتند؛ و گوشت ران گوسفند كراهت داشتند براى آنكه به محلّ بول نزديك است، ٤- گوشت كبك ساقهاى پا را قوّت مىدهد و تب را مىبرد، ٥- گوشت جوجه مرغ بهترين گوشتها است، ٦- قُطاة مبارك است و كباب آن براى يرقان نافع مىباشد، ٧- گوشت حُبارى براى بواسير و درد پشت نافع است و سبب قوّت باه مىشود، ٨- گوشت ميش شنوايى و بينايى را زياد مىكند، ٩- خوردن گوشت گاو با چغندر برص را برطرف مىكند، ١٠- هريسه نفع بسيار دارد و سبب قوّت باه مىشود، ١١- تخم مرغ سبب بسيارى فرزند مىشود و شفاء بيمارى است كه سبب آن بلغم باشد، ١٢- عدس بريان كرده تشنگى را مىنشاند و قوّت به معده مىدهد و شفاء هفتاد مرض است، و عدس دل را نازك مىكند و اشك چشم را زياد مىگرداند، ١٣- آرد گندم بريان كرده طعام پيغمبران است و خوردن آن گوشت را ميروياند و استخوان را سخت مىسازد و قوّت باه مىدهد، ١٤- پنير با مغز گردو هر دو با هم شفاء مىباشند و هر يك به تنهايى مرض است، ١٥- شكر نافع است و ضرر ندارد، ١٦- سركه و روغن طعام انبياء هستند و منافع زيادى دارند و ذهن را روشن و عقل را زياد و دل را زنده مىكنند و صفراء را كم نموده و كرمهاى درون شكم را مىكشند و شهوت زنان را برطرف مىسازند، ١٧- زيتون بادها را مىشكند، ١٨- روغن دواست، خصوصاً در تابستان، ١٩- شير گوسفند سياه نافعتر از شير گوسفند سرخ است، ٢٠- شير گاو سرخ بهتر است از شير گاو سياه، ٢١- شير و عسل جهت آب پشت نافع است، ٢٢- برنج، بهترين- چيزها براى قطع بواسير است، ٢٣- نخود بريان كرده جهت درد پشت نافع است و هفتاد پيغمبر آن را دعاء كردهاند، ٢٤- باقلا مغز ساق را زياد مىكند و فربه مىسازد و آب دماغ را زياد مىگرداند، و اگر با پوست بخورند معده را دبّاغى مىكند، ٢٥- لوبيا، بادها را از شكم مىراند، ٢٦- ماش مرض بهق را زائل مىگرداند، ٢٧- كدو باعث زيادى دماغ مىشود، ٢٨- خوردن بيست عدد مويز سرخ در هر صبح ناشتا مرضها را دفع مىكند، ٢٩- انجير شبيهترين ميوهها به ميوههاى بهشت است و بعضى از مرضها را نافع است و دفع بواسير و نقرص مىكند، ٣٠- انار سيد ميوهها است و پيغمبر اكرم صلى الله عليه و آله آن را بهترين ميوهها دانسته و فرمودهاند:« انار سير را گرسنه مىسازد و گرسنه را سير مىكند و در هر انارى دانهاى بهشتى وجود دارد»، وبدين جهت بعضى از حضرات أئمه معصومين عليهم السلام انار را تنها مىخوردند و خوردن دانه انار با پيه آن معده را دبّاغى مىكند و وسوسه شيطان را از دل مىبرد و اگر كسى در روز جمعه پيش از آنكه چيزى بخورد يك انار بخورد تا هشتاد روز- و اگر سه انار بخورد تا صد و بيست روز- از وسوسه شيطان خلاصى مىيابد، و دود كردن چوب انار جانوران را دور مىگرداند، ٣١- سيب جهت زهر و سحر و ديوانگى و زيادى بلغم نافع است و خوردن آن خون از بينى آمدن را برطرف مىكند، ٣٢- به، چهره را نيكو و دل را نورانى مىكند و غم را مىبرد و فرزند در رحم را نيز زيبا روى مىگرداند و موجب شجاعت مىگردد و كسى كه به بخورد تمام كلامش حكمت مىگردد، ٣٣- گلابى دل را جلا مىبخشد و معده را دبّاغى مىكند، خصوصاً خوردن آن پس از طعام، ٣٤- آلو اطفاء حرارت مىكند و صفراء را ساكن مىگرداند و خشك آن جوشش خون را فرو مىنشاند و بيمارى را از بين مىبرد، ٣٥- ترنج خوردن بعد از طعام نافع است و پيغمبر اكرم صلى الله عليه و آله ترنج سبز را دوست مىداشتند، ٣٦- سنجد معده را دبّاغى مىكند و بواسير را از بين مىبرد و ساق پا را قوى كرده و براى تقطير بول نافع است، ٣٧- كاسنى سبب امان از قولنج است اگر هفت برگ آن را در هر صبح بخورند، و بر هر ورق از آن قطرهاى از آب بهشت مىباشد و قوّه باه را زياد مىكند و فرزند نيك مىسازد و در آن شفاء هر بيمارى است، ٣٨- ريحان كوهى سدّه را مىگشايد و اشتهاء طعام مىآورد و سل را مىبرد و طعام را هضم مىكند، و حضرت امير المؤمنين عليه السلام آن را دوست مىداشتند، ٣٩- كندنا جهت سپرز نافع است و اگر سه روز بخورند بوى دهن را خوش مىگرداند و بادها را دفع مىكند و قطع بواسير مىنمايد و امان است از جذام، و حضرت امير المؤمنين عليه السلام آن را با نمك مىخوردند، ٤٠- كرفس، طعام الياس و يوشع و يسع پيغمبر است و خوردن آن باعث زيادى حافظه مىگردد و دل را پاك مىكند و جنون و جذام و برص را برطرف مىسازد، ٤١- خرفه مورد علاقه حضرت فاطمه عليها السلام بوده است، ٤٢- كاهو خون را صاف مىكند، ٤٣- سُداب عقل را مىافزايد، ٤٤- برگ چغندر دفع جذام مىكند و شفاء مرضها است و استخوان را سخت مىگرداند، ٤٥- كماة، آب آن شفاء درد چشم است، ٤٦- ترب، برگ آن بادها- را مىشكند و مغزش بول را مىراند و اصل آن بلغم را برطرف مىسازد، ٤٧- هويج امان از قولنج و بواسير است و قوّه باه را قوى مىگرداند، ٤٨- شلغم، جذام را مىبرد، ٤٩- بادمجان شفاء بخش است و طبع را اصلاح مىكند، ٥٠- پياز قوّت باه مىدهد و پشت را محكم مىگرداند و بلغم و مرض وبا را برطرف مىسازد، ٥١- سعتر، خوردن آن پيش از طعام رطوبتها را دفع مىكند.