فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ٤٣ - احكام عاريه

احكام عاريه‌

٢٧- عاريه عقدى جائز است، بنابراين عاريه دهنده هر وقت بخواهد مى‌تواند مال مورد عاريه را پس بگيرد و عاريه گيرنده هم هر وقت بخواهد مى‌تواند آن را پس دهد؛ مگر در دو مورد:

اول: هرگاه مال مورد عاريه قبرى باشد كه براى دفن ميّت مسلمان عاريه گرفته باشند، كه بعد از دفن ميّت مسلمان پس گرفتن اين عاريه جائز نيست، زيرا شكافتن قبر مسلمان تا زمانى كه استخوانهايش پوسيده نشده است حرام مى‌باشد.

دوم: هرگاه پس گرفتن عاريه عرفاً موجب خسارت به عاريه گيرنده شود، مانند اينكه پارچه و چوبى را جهت بستن سوراخ كشتى در دريا به عاريه گرفته باشد، كه بنابر احتياط واجب پس گرفتن اين عاريه در دريا جائز نيست، چون موجب ضرر است، پس عاريه دهنده بايد تا هنگام رفع ضرر به عاريه گيرنده مهلت دهد و يا خسارتى كه بر او وارد مى‌شود را جبران كند.

٢٨- كسى كه به واسطه اجاره مالك منفعتى شده است، مى‌تواند آن منفعت را عاريه بدهد؛ ولى تسليم عين مورد اجاره به عاريه گيرنده بدون اذن موجر- اجاره دهنده- جائز نيست.