فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ٤٠ - ششم - معير مفلس نباشد

دوم- عقل:

٨- مُستعير و مُعير هر دو بايد عاقل باشند.

٩- احكام مربوط به اين شرط در عاريه، همان احكام مذكوره در جلد ٥، بخش «مشتركات مربوط به بخشهاى اموال خاص»، صفحه ١١٤، فقره (٥) مى‌باشند.

سوم- اختيار:

١٠- مُستعير و مُعير بايد عقد عاريه را با اختيار منعقد سازند نه با اكراه.

١١- احكام مربوط به اين شرط در عاريه، همان احكام مذكوره در جلد ٥، بخش «مشتركات مربوط به بخشهاى اموال خاص»، صفحات ١١٦ و ١١٧ و ١١٨، از فقره (١٥) تا پايان فقره (٢٣) مى‌باشند.

چهارم- قصد:

١٢- مُستعير و مُعير بايد عقد عاريه را با قصد منعقد سازند.

١٣- احكام مربوط به اين شرط در عاريه، همان احكام مذكوره در جلد ٥، بخش «مشتركات مربوط به بخشهاى اموال خاص»، صفحات ١١٥ و ١١٦، فقرات (١٣ و ١٤) مى‌باشند.

پنجم- سفيه نباشند:

١٤- مُستعير و مُعير نبايد سفيه باشند.

١٥- احكام مربوط به اين شرط در عاريه، همان احكام مذكوره در جلد ٥، بخش «مشتركات مربوط به بخشهاى اموال خاص»، صفحه ١١٨، فقرات (٢٤ و ٢٥) مى‌باشند.

ششم- مُعير مفلس نباشد:

١٦- مُعير- عاريه دهنده- نبايد به خاطر فَلَس- ورشكستگى- توسط حاكم شرع از تصرف در اموالش ممنوع شده باشد؛ و اگر مفلس باشد، نمى‌تواند بدون اذن طلبكارانش اموال خود را عاريه بدهد؛ ولى مفلس بودن مُستعير- عاريه گيرنده- مانعى ندارد.