فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ٩٨ - ششم - ضامن مفلس نباشد

دوم- عقل:

١٠- ضامن و مضمونٌ‌له- طلبكار- بايد هر دو عاقل باشند.

١١- احكام مربوط به اين شرط در ضمان عقدى، همان احكام مذكوره در جلد ٥، بخش «مشتركات مربوط به بخشهاى اموال خاص»، صفحه ١١٤ فقره (٥) مى‌باشند.

سوم- اختيار:

١٢- ضامن و مضمونٌ‌له- طلبكار- بايد عقد ضمان عقدى را با اختيار منعقد سازند.

١٣- احكام مربوط به اين شرط در ضمان عقدى، همان احكام مذكوره در جلد ٥، بخش «مشتركات مربوط به بخشهاى اموال خاص»، صفحات ١١٦ و ١١٧، از فقره (١٥) تا پايان فقره (٢٣) مى‌باشند.

چهارم- قصد:

١٤- ضامن و مضمونٌ‌له- طلبكار- بايد عقد ضمان عقدى را با قصد منعقد كنند.

١٥- احكام مربوط به اين شرط در ضمان عقدى، همان احكام مذكوره در جلد ٥، بخش «مشتركات مربوط به بخشهاى اموال خاص»، صفحات ١١٥ و ١١٦، فقرات (١٣ و ١٤) مى‌باشند.

پنجم- طرفين عقد سفيه نباشند:

١٦- ضامن و مضمونٌ‌له نبايد به سبب سفاهت محجور باشند؛ و چنانچه هر دو يا يكى از آنها سفيه باشد، بايد كارى را كه انجام مى‌دهد با اذن وليّش باشد.

١٧- احكام مربوط به اين شرط در ضمان عقدى، همان احكام مذكوره در جلد ٥، بخش «مشتركات مربوط به بخشهاى اموال خاص»، صفحه ١١٨، فقرات (٢٤ و ٢٥) مى‌باشند.

ششم- ضامن مُفلِس نباشد:

١٨- ضامن نبايد به خاطر فَلَس- ورشكستگى- ممنوع از تصرف در اموالش باشد؛ ولى مضمونٌ‌له- طلبكار- اگر مُفلس باشد اشكال ندارد.

١٩- اگر مُفلس ضامن شود، چنانچه اموالش بين غُرَماء او- يعنى طلبكارانش-