فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ٢٥٤ - شرط نهم - أوداج اربعه حيوان را قطع كند

رگ گلوى حيوان از زير چانه‌اش قطع گردد، بنابراين بايد كارد را در پايين برآمدگى كه در گردن حيوان است- و امروزه أعراب آن را جوزه مى‌نامند- قرار داد و آن برآمدگى را طرف سر حيوان انداخت نه سمت بدنش، البته اين بنابر ادّعائى است كه خبرگان در اين كار دارند و مى‌گويند كه حلقوم و اعضاء چهارگانه ذبح وابسته به اين برآمدگى هستند، بطوريكه اگر اين برآمدگى همه‌اش سمت سر قرار نگيرد و ذبح از پايين آن واقع نشود چهار عضو همه‌اش قطع نمى‌شود، حال اگر اين ادّعاء درست باشد، بايد رعايت شود، همچنانكه بايد از هر چهار عضو مقدارى در طرف سر بماند تا شخص ببيند و يقين كند كه اين چهار عضو قطع شده‌اند، يعنى از هر يك از آنها مقدارى طرف سر و مقدارى سمت بدن واقع شده است.

٧٥- اگر ذبح كننده اشتباه كند و سر حيوان را از بالاى بر آمدگى گلو ببرد بطوريكه چهار رگ بطور كامل بريده نشوند و ملتفت شود و بلافاصله از زير آن دوباره ذبح كند، چنانچه اين عمل در حال حيات حيوان باشد- يعنى بعد از اين ذبح پا يا دمش را حركت دهد- حيوان ذبح شده حلال مى‌باشد.

شرط هشتم- ذبح را از جلو انجام دهد نه از پشت گردن:

٧٦- در ذبح بايد كارد زير گلوى حيوان از جلو قرار داده شود و از همين طرف حيوان ذبح شود، پس اگر حيوان را از پشت گردنش ذبح كنند، اگرچه سريع اين كار را انجام دهند- بطوريكه قبل از خروج روح و بى‌جان شدن حيوان چهار عضو ذبحش قطع گردند- حيوان ذبح شده حرام مى‌شود.

بلى، اگر ذبح را از زير گردن انجام دهند، ليكن چهار عضو را از زير قطع نكنند بلكه كارد را از وسط گردن فرو كرده و از سمت پشت به طرف جلو بكشند و چهار عضو را قطع نمايند، حيوان حرام نمى‌شود؛ هرچند عمل مكروهى انجام داده‌اند؛ و احوط ترك اينگونه ذبح است.

شرط نهم- أوداج اربعه حيوان را قطع كند:

٧٧- در ذبح واجب است چهار عضو حيوان- كه غالباً از آنها به أوداج أربعه تعبير