فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ٢٧٧ - سوم - تغذيه حيوان حلال گوشت شيرخوار از شير خوك

موطوء انسان شود واجب است آن را ذبح نموده و لاشه‌اش را بسوزانند و در صورتى كه غير مالك آن را وطى كرده باشد، بايد قيمت آن را به مالكش بپردازد. اما اگر حيوان سوارى يا باركش است و خوردن گوشتش معمول نباشد، چون قاطر، الاغ و اسب واجب است آن را از محلى كه در آن وطى شده به محل ديگرى ببرند و در آنجا بفروشند و پولش را به واطى بدهند و او هم قيمت واقعى حيوان را به مالكش بپردازد.

٣٨- هرگاه حيوان موطوئه مثلًا گوسفندى بين گله مشتبه شود بايد گله را دو قسم كرده و قرعه بزنند و آن قسمتى كه قرعه به نامش اصابت كرده باز دو قسمت كرده و قرعه بزنند و همين طور عمل كنند تا يكى بماند و در پايان حكم موطوئه بر آن اجراء گردد.

سوم- تغذيه حيوان حلال گوشت شيرخوار از شير خوك:

٣٩- اگر برّه يا بزغاله حيوان حلال گوشت بقدرى شير خوك بخورد كه از آن نيرو بگيرد و گوشت بر بدنش برويد و استخوانش محكم شود، حرام گوشت مى‌گردد، و حتى نسل و شير آن نيز حرام مى‌شود؛ و اما اگر مقدار كمى شير خوك بخورد بطوريكه گوشت و استخوانش از شير خوك نرويد و محكم نگردد، خوردن گوشتش مكروه است؛ و كراهت آن با استبراء برطرف مى‌شود، و استبرائش به اين است كه هفت روز از خوردن شير خوك بازداشته شود و غذاء معمول و مناسب خود را بخورد.[١]

٤٠- بعيد نيست كه حكم مذكور در فقره قبل اختصاص به برّه و بزغاله حلال گوشت داشته باشد؛ هرچند تعميم آن به شيرخوار حلال گوشت احوط است.

٤١- سگ و كافر حكم خوك را ندارند، پس اگر بره يا بزغاله مثلًا از شير زن كافر يا از شير سگ تغذيه و رشد كند، حرام گوشت نمى‌شود.

[١] - آيا خوردن شير از پستان خوك علت حرمت است يا مطلق شير خوك خوردن به هر نحو كه باشد، حتى اگر از شيشه باشد و آيا شير خوردنش فقط در ايام شيرخوارگى اين حكم را دارد يا شامل دوران علف خوارى بره و بزغاله نيز مى‌شود؟ مسأله مشكل است؛ و احتياط در نخوردن گوشت آنها است.