فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ٢٦٣ - مكروهات مربوط به ذبح و نحر

است.

١٠١- اگر گوشت و پوست حيوان قابل تذكيه پيدا شود و أماراتى كه در فقرات (٩٧ و ٩٨) گفته شد در دست نباشد و ندانند مُذَكّى‌ است يا نه، بايد بنابر عدم تذكيه بگذارند، پس خوردن آن گوشت و استعال آن پوست در نماز و در چيزى كه شرطش طهارت است جائز نيست؛ ولى اگر چيزى با رطوبت مُسريه آن ملاقات كند، نجس نمى‌شود، بلكه پاك است.

١٠٢- هرگاه انسان بميرد، جسدش نجس مى‌باشد- به استثناء شهيد مسلمانى كه در خط مقدم جبهه و رويارويى با دشمن كشته شود- پس اگر مسلمان است با غسل دادن پاك مى‌شود؛ و الّا به هيچ وجه پاك نمى‌گردد.

مستحبات مربوط به ذبح و نحر:

١٠٣- مستحبات مربوط به ذبح حيوانات و نحر شتر عبارتند از: ١- حيوان را به آرامى به سوى كشتارگاه ببرند، ٢- به آرامى براى ذبح بخوابانند، ٣- موقع سر بريدن گوسفند دو دست و يك پاى آن را ببندند و پاى ديگرش را باز بگذارند؛ و موقع سر بريدن گاو چهار دست و پايش را ببندند و دم آن را باز بگذارند؛ و موقع كشتن شتر دو دست آن را از پايين تا زانو يا تا زير بغل به يكديگر ببندند و پاهايش را باز بگذارند؛ و مرغ را بعد از سر بريدن رها كنند تا پر و بال بزند، ٤- كسى كه حيوان را ذبح مى‌كند رو به قبله باشد، ٥- پيش از كشتن حيوان آب جلوى آن بگذارند، ٦- كارى كنند كه حيوان كمتر اذيّت شود، مثلًا با كارد تيز و با سرعت سر را ببرند، ٧- ذبح كننده، پس از ذبح با دست خود پشم گوسفند و موى برّه را بگيرد تا بدنش سرد شود.

مكروهات مربوط به ذبح و نحر:

١٠٤- مكروهات مربوط به ذبح و نحر عبارتند از: ١- كارد را پشت حلقوم فرو كنند، و به طرف جلو بياورند، ٢- پيش از بيرون آمدن روح سر حيوان را از بدنش جدا كنند؛ ولى اگر از روى غفلت يا به واسطه تيز بودن كارد بى‌اختيار سر حيوان جدا شود مكروه‌