٧٦- خوردن تربت مقدّسه قبر حضرت سيد الشّهداء عليه السلام به منظور شفاء، يا به طريق بلعيدن آن است، مانند خوردن قرص و كپسول، و يا به طريق حل نمودن آن در آب يا شربت و نوشيدن آن آب يا شربت به قصد شفاء است.

٧٧- اگر كسى خودش تربت مقدّسه را از مرقد مطهّر حضرت امام حسين عليه السلام بردارد و يا از طريقى يقين پيدا كند كه تربت مقدّس سيد الشّهداء عليه السلام است، مى‌تواند آن را به قصد شفاء تناول كند، و همچنين است اگر دو شاهد عادل شهادت دهند كه تربت مقدّسه آن امام مظلوم عليه السلام است، بلكه اگر يك فرد عادل و يا يك شخص موثق شهادت بدهد نيز كافى است؛ اما اينكه گفتار كسى كه ذواليد است كفايت مى‌كند يا نه، محل اشكال است، بنابراين در غير صورت يقين و صورت قيام دو شاهد عادل، بايد احتياط نمايند و تربت را با آب يا شربتى ممزوج كنند و پس از استهلاك آن را بنوشند.

٧٨- خوردن گِل ارمنى و گِل داغستان به منظور مداوا جائز است؛ هرچند احوط نخوردن آنهاست؛ مگر اينكه كسى دوايش منحصر به آنها باشد و يا اگر منحصر نيست آنها را در آب يا شربت مستهلك نمايد بطوريكه عرفاً بگويند فلانى آب خورده است.

ه- خَمر:

٧٩- شرب خمر حرام است و حرمت آن از ضروريّات دين مى‌باشد و معتقد به حليّت آن در زمره كافران است، البته به شرط اينكه متوجه لوازم اعتقادش باشد و بداند كه لازمه اين عقيده انكار قرآن و تكذيب رسول گرامى اسلام صلى الله عليه و آله مى‌باشد، و در روايات تهديد شديدى بر ارتكاب آن شده است، ازجمله: منقول است كه حضرت امام صادق عليه السلام فرمودند: «شراب ام‌الخبائث و منشأ همه نوع شرّ و فساد است، بر شارب خمر ساعتى مى‌گذرد كه در آن عقل از او سلب شده و ديگر خداى خود را نمى‌شناسد، و ارتكاب هيچ معصيتى را فرو نمى‌گذارد، و هر حرمت و حريمى را هتك كرده و رحِم نزديك را قطع مى‌كند و اعمال فاحشه را هرچه پيش بيايد انجام مى‌دهد و ...».

و منقول است كه: «رسول خدا صلى الله عليه و آله در خصوص شراب ده طائفه را لعنت فرموده‌اند: ١- كسى كه باغ انگور را جهت شراب احداث كند، ٢- كسى كه آن باغ را