فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ٢٧٨ - چهارم - مردن حيوان حلال گوشت بدون ذبح شرعى

٤٢- اگر سپرز- طحال- حلال گوشت را بشكافند و گوشتى در زير آن قرار دهند و بريان كنند، آن گوشت حرام مى‌شود؛ و اگر سپرز شكافته نشود، گوشت به حليّت خود باقى مى‌باشد، و همچنين اگر ماهى حرام گوشت را بالاى ماهى حلال گوشت قرار دهند و هر دو را بريان كنند، ماهى حلال گوشت حرام مى‌شود؛ و اما اگر ماهى حلال گوشت را بالا قرار دهند، ماهى حلال گوشت به حليّت خود باقى مى‌باشد.

٤٣- اگر حيوان حلال گوشت شراب بخورد و مست شود و در حال مستى ذبحش كنند، گوشتش حرام نمى‌شود؛ ولى بنابر احتياط بايد آن را بشويند؛ بلى، خوردن اجزاء درونش مانند شكمبه، جگر، كبد و ... جائز نيست؛ و اما اگر حيوان حلال گوشت بول نجس خورده و بلافاصله ذبح شود، گوشتش حلال است و شستن لازم ندارد و خوردن اجزاء درونش نيز بعد از شستن جائز است. ٤٤- اگر بزغاله يا گوساله از شير زنى بمكد تا از شير گرفته و بزرگ شود، گوشتش حرام نمى‌شود؛ ليكن خوردن گوشتش مكروه است.

٤٥- حيوانى كه يك نوبت يا دو نوبت شير خوك خورده باشد و بخواهند ذبحش كنند و گوشتش را بخورند، مستحب است آن را استبراء كنند، يعنى اگر علفخوار است هفت روز به آن علف دهند و چنانچه علفخوار نشده هفت روز شير حيوان حلال گوشت به آن بدهند، بعد آن را ذبح كنند.

چهارم- مردن حيوان حلال گوشت بدون ذبح شرعى:

٤٦- هرگاه حيوان حلال گوشت بدون ذبح شرعى بميرد، مُردار آن حرام و نجس است؛ ولى شيردان و پنير مايه آن و نيز اجزائى كه مانند پشم و مو حيات ندارند به حليّت خود باقى مى‌باشند.