فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ١٤٥ - احكام قرض
احكام قرض و احكام مربوط به مطلق ديون
احكام قرض:
٢١- بر قرض كننده واجب است كه هميشه قصد و سعى در اداء آن داشته باشد.
٢٢- اگر كسى در حدّ نصاب، طلا يا نقره سكّهدار قرض كند و تا يك سال نزد خود نگهدارد، بايد زكات آن را بدهد.
٢٣- تحويل دادن و تحويل گرفتن مال مورد قرض، شرط صحّت قرض و شرط مالك شدن قرض كننده بر آن مال مىباشد؛ ولى تصرّف قرض گيرنده در مال مورد قرض، دخلى در صحّت قرض و مالكيّت بر آن مال ندارد.
٢٤- بنابر اقوى عقد قرض لازم است و پس از پرداخت مال به قرض كننده، قرض دهنده نمىتواند بر آن تسلّط داشته باشد و همان مال را بعينه از قرض كننده پس بگيرد، هرچند از بين هم نرفته باشد؛ لكن حق دارد در مثليّات مثل آن و در قيميّات قيمت آن را درخواست كند، و همچنين قرض گيرنده نمىتواند عقد قرض را فسخ كند و يا در قيميّات عين مال را پس بدهد؛ مگر با توافق قرض دهنده.