فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ٢٥٢ - شرط ششم - هنگام ذبح نام خدا را ببرد

- هرچند إكراه به او حق نباشد- اشكال ندارد.

شرط چهارم- در حال اختيار ذبح را با آهن انجام دهد:

٦٤- حيوان را بايد در حال اختيار با آهن ذبح كنند.

٦٥- فولاد از جنس آهن است و ذبح كردن با آن اشكال ندارد؛ و اما استيل، آلومينيوم، منيزيوم و امثال اينها، ظاهراً از جنس آهن نمى‌باشند، ذبح با آنها در غير حال ضرورت اشكال دارد.

٦٦- در حال اختيار ذبح كردن به وسيله چيزى از غير آهن جائز نيست، پس اگر با داشتن وسيله‌اى آهنى با غير آهن حيوانى را ذبح كنند، آن حيوان حلال نمى‌شود، هرچند فلزى ساخته شده چون مس و روى و طلا و نقره و غيره باشد؛ بلى، اگر وسيله آهنى در دسترس نباشد و ترس مردار شدن حيوان در بين باشد و يا صاحب حيوان مضطر به ذبح فورى و بدون تأخير آن باشد، در اين صورت جائز است با هر وسيله‌اى كه اعضاء ذبح را قطع مى‌كند حيوان را ذبح نمايد، هرچند آن وسيله نى يا پوسته شفاف آن يا سنگ تيز يا شيشه و يا ... باشد؛ بلى، در حال ضرورت ذبح با دندان و ناخن محل اشكال است؛ و احوط آن است كه ذبح با اينها صحيح نيست بلكه با انفصال آن دو از محل خود نيز ذبح با آنها صحيح نيست.

شرط پنجم- حيوان را رو به قبله ذبح كند:

٦٧- حيوان را رو به قبله كند، يعنى در حال ذبح گلو و سينه و شكم حيوان رو به قبله باشد، پس اگر رعايت اين شرط نشده باشد، چنانچه عمداً بوده حيوان حرام است؛ و اگر فراموش شده و يا مسأله را نمى‌دانسته و يا قبله را اشتباه كرده يا در عمل اشتباه كرده، حيوان حرام نشده است؛ و اما اگر ذبح كننده جهت قبله را نداند و يا اگر مى‌داند نتواند حيوان را رو بقلبه كند اين شرط ساقط مى‌شود.

٦٨- بنابر اقوى رو به قبله شدن ذابح شرط نيست؛ هرچند بهتر و احوط است.

شرط ششم- هنگام ذبح نام خدا را ببرد:

٦٩- ذبح كننده هنگام مشغول شدن به ذبح نام «اللّه» را ببرد يا در حين كارد كشيدن‌