١٩- كوچه بن‌بستى كه سه طرف آن خانه و ديوار است چنانچه دانسته شود صاحبان خانه‌هاى كوچه همه در آن شريكند وكوچه مال همه آنها است هيچ يك بدون اجازه ديگران نمى‌تواند در كوچه تصرّف نمايد؛ بلى، هر يك از سكنه بن‌بست علاوه بر اينكه حق آمد و رفت به خانه خود را دارد، حق دارد از هر جاى ديوارش درى به بن‌بست باز كند، بلكه همه آنها مى‌توانند دربى بعد از درب قبلى خود و يا جلوتر از آن باز كنند، چه درب قبلى را ببندند و چه آن را نبندند.

ولى اگر شك در كيفيّت اشتراك‌شان داشته باشند هركدام مقدارى كه در يدش هست مالك مى‌باشد، بنابراين كسى كه خانه‌اش در ابتداء بن‌بست است فقط تا درب خانه‌اش كه محل رفت و آمد او مى‌باشد با ساكنين بن‌بست شريك مى‌باشد و اما بعد آن چون خارج از يد اوست مختص به سائر شركاء مى‌باشد و بر همين اساس است حكم كسانى كه خانه آنها بعد از خانه‌اى كه در ابتداء بن‌بست واقع شده است تا اينكه كوچه منحصر به يك خانه شود كه مقدار مانده از كوچه مختص به صاحب آن خانه مى‌باشد و در اين فرض هر يك از سكنه بن‌بست علاوه بر حق آمد و رفت به خانه خود، حق ندارد از هر جاى ديوارش درى به بن‌بست باز كند؛ بلى، دريچه مى‌تواند به طرف كوچه باز كند زيرا اين تصرّف در ديوار خودش است، و تصرّف در ملك غير نيست بلكه مى‌تواند همه ديوارش را بردارد ولى در اين فرض رفت و آمد در آن مقدار از كوچه بدون اذن صاحبان كوچه جايز نيست.

٢٠- كسى كه تنها ديوار خانه‌اش در كوچه بن‌بست قرار دارد و در آنجا درب ندارد، حق ندارد بدون اذن صاحبان بن‌بست به آن بن‌بست دربى باز كند و تنها مجاز است براى گرفتن نور و جريان هوا روزنه‌اى باز كند يا پنجره‌اى كار بگذارد؛ و بنابر أقرب جائز است به همين منظور دربى بگشايد بدون اذن صاحبان بن‌بست؛ ولى حق رفت و آمد از آن ندارد؛ و در اين صورت ساكنين بن‌بست مى‌توانند براى جلوگيرى از ادّعاء احتمالى آن شخص سند مالكيّت خود را محكم كنند تا بعدها باعث شبهه نشود و صاحب آن نورگير ادّعاء حق نكند.