فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ٢٨٣ - ج - هر چيزى كه مضر به بدن انسان باشد

٦٣- غذاهاى غير گوشتى كه در كشورهاى غير اسلامى توليد شده است؛ اعم از سبزيجات، حبوبات، ميوه‌ها و فراوردهاى لبنى مانند پنير، ماست، كره، خامه، روغن كه از حيوان حلال گوشت گرفته مى‌شود، تخم مرغ و تخم ساير پرندگان حلال گوشت، نوشابه‌ها و ساير نوشيدنيهاى كه اصل آنها پاك و حلال است، نان، بيسكويت، شكلات، آدامس، شيرينى، و ساير خوردنيهايى كه از گوشت حيوان نيست، در صورتى كه مكلّف علم نداشته باشد كه بر اثر تماس با بدن كافر يا به گونه ديگر نجس شده‌اند پاك و خورن آنها حلال است.

ب- طعامى كه در آن شراب يا مُسكر ديگر باشد: ٦٤

- خوردن طعامى كه در آن شراب يا مُسكر ديگرى بكار رفته باشد جائز نيست.

ج- هر چيزى كه مضرّ به بدن انسان باشد:

٦٥- خوردن و آشاميدن هر چيزى كه مضرّ به بدن انسان است حرام مى‌باشد، اعم از چيزهاى مسموم كه باعث مرگ انسان و يا مرگ جنين در رحم شوند و چيزهايى كه سبب از كار افتادن مزاج و يا يكى از حواسهاى ظاهرى يا باطنى گردند و يا باعث تباهى نيروى بدن شود، مثل اينكه مرد دارويى بخورد كه قوّه باه و شهوتش از كار بيفتد و يا نسل او را قطع كند يا زن دارويى بخورد كه براى هميشه عقيم و نازا گردد؛ و از همين قبيل است زياد خوردن، به حدّى كه ضرر به بدن برساند.

٦٦- بنابر اقوى خوردن و نوشيدن چيزى كه باعث مرگ انسان شود حرام است؛ و چنانچه ضررش كمتر از اين مقدار باشد بنابر احتياط حرام مى‌باشد؛ و در اين حرمت فرقى نيست بين چيزى كه ضررش يقينى باشد يا مظنون يا محتمل، البته احتمالى كه عقلاء از چنين احتمالى دچار خوف مى‌گردند، و نيز فرقى نيست كه ضرر مترتب بر آن فورى باشد يا تدريجى كه پس از گذشت مدتى ظاهر گردد.

٦٧- مداوا و معالجه بيمارى با دارويى كه احتمال خطر در آن مى‌رود و گاهى هم منجر به خطر مى‌شود جائز است، البته اين در صورتى است كه به حسب تجربه و تشخيص افراد حاذق و اهل خبره نفع مترتب بر آن دارو غالب باشد، بلكه معالجه با