یادداشت‌های استاد ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٥٠٠ - ایمان به حقایق دین شأن اقلیت پخته است

یادداشتهای استاد مطهری، ج ١، ص: ٥٠٠

الف. ایمان به اینکه کلید سعادت عمل است، در مقابل ایمان به بخت و هرج و مرج بودن دنیا و غیراینها.

ب. ایمان به اینکه عمل باید در جهت صلاح باشد تا موجب سعادت گردد.

ج. ایمان به اینکه افراد یک اجتماع، در دنیا سرنوشت مشترک دارند. فقط در آخرت است که افراد از هم جدا میشوند. بالاخره ایمان به اینکه اجتماع از خود، حیات و موت و عمر و غیره دارد ( (المیزان) ذیل آیه آخر سوره آل عمران، ایضاً (المیزان) جلد ٧، ص ... ذیل آیه کریمه «لِکلِّ نَبَأٍ مُسْتَقَرٌّ وَ سَوْفَ تَعْلَمونَ»: سوره انعام، آیه ٦٧).

د. ایمان به اینکه «إنْ تَنْصُرُوا اللَّهَ ینْصُرْکمْ»..

ه. ایمان به اثر نیک بلایا و شداید.

و. ایمان به «ظَهَرَ الْفَسادُ فِی الْبَرِّ وَالْبَحْرِ»، همچنین «إنَّ اللَّهَ لایغَیرُ ما بِقَوْمٍ ...»..

ز. ایمان به تأثیر عمل بد در قلب و در طرز قضاوت.

ح. ایمان به اینکه خدا را فراموش کردن میدان زندگی را تنگ میکند.

ط. اعتقاد به توکل، یعنی اینکه پیمودن راه حق پشتیبان دارد و اساساً حق پشتیبان دارد و از این جهت حق و باطل مساوی نیست، برخلاف منطق کسانی که فقط به کار و سعی و استقامت در راه آن و هدف داشتن و حوصله به خرج دادن و تمرکز فعالیت و امثال اینها اعتقاد دارند اما به اینکه در این جهت فرقی بین حق و باطل هست ایمان ندارند. دین این فکر را میدهد که حساب حق با باطل از این جهت فرق میکند. اگر هدف حق شد دستی پشتیبان اوست و با اعتماد به آن پشتیبان باید قدم برداشت و راه حق هرگز شکست ندارد، کشته شدن و حبس و زجر دارد اما شکست ندارد.

ی. خود اعتقاد به توحید طبق منطق قرآن سطحی عالیتر دارد از افکار دیگر. اگر به طبقه بندی اگوست کنت مراجعه کنیم در مراحل سه گانه فکر بشر، میبینیم که فکر توحیدی قرآنی از آخرین مرحله آنها