یادداشت‌های استاد ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٢٧١ - امید و رابطه با آینده و گذشته

یادداشتهای استاد مطهری، ج ١، ص: ٢٧١

آرزو. دین آمده برای اینکه امل و آرزو را که عین حیات است وسعت ببخشد و همان چون عبور از املهای محدود است «قصر امل» نامیده شده، و از طرفی دین با املهای کاذب و خیالات واهی مبارزه میکند.

در قرآن «یرْجُوا اللَّهَ وَالْیوْمَ الْاخِرَ» آمده، همچنین آمده: فَمَنْ کانَ یرْجوا لِقاءَ رَبِّهِ فَلْیعْمَلْ عَمَلًا صالِحاً، و همچنین آمده: یرْجونَ رَحْمَتَهُ وَ یخافونَ عَذابَهُ..

همچنین تعبیر «یا رجائی و املی» در بعضی دعاها آمده (ظاهراً دعای ابوحمزه). در دعای کمیل است: یا غایة امال العارفین. در خود قرآن است: وَ أنَّ إلی رَبِّک الْمُنْتَهی. ایضاً ظاهراً «یا غایة رجائی» نیز آمده.

از اینجا میتوان فهمید که امید و امل مساوی با حیات است و دین توسعه میدهد حیات را که از توسعه آثار حیات فهمیده میشود، زیرا کنه حیات مجهول است. یا أیهَا الَّذینَ امَنُوا اسْتَجیبوا للَّهِ وَ لِلرَّسولِ إذا دَعاکمْ لِما یحْییکمْ..

مولوی میگوید: