یادداشت‌های استاد ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٢٤٣ - امر به معروف و نهی از منکر باید از رحمت ناشی شود

یادداشتهای استاد مطهری، ج ١، ص: ٢٤٣

در کتاب (روانکاوی) خواجه نوری ص ٣ مینویسد:

«امروز دیگر این مطلب از لحاظ علمی و فلسفی ثابت و مسلم شده و جای کمترین تردیدی در آن باقی نیست که آدم بد وجود ندارد، فقط آدم مریض وجود دارد. اهمیت درک این مطلب به قدری است که بدون مبالغه میشود گفت در دنیا از اول خلقت بشر تاکنون هیچ کشفی، هیچ اختراعی به اندازه این موضوع در سعادت بشر مؤثر نبوده و نخواهد بود، یعنی روزی که عامه مردم این حقیقت را واقعاً درک کنند ...».

در کتاب (در آغوش خوشبختی) ج ٢، ص ٩٠ مینویسد: کودکان کوچکند.

در (جواهر) باب «امر به معروف» میگوید:

«کان المسیح یقول ان التارک شفاء المجروح من جرحه شریک فی جرحه ... لا تحدثوا بالحکمة غیر اهلها فتجهلوا و لا تمنعوها اهلها فتأثموا ولیکن احدکم بمنزلة الطبیب المداوی ان رأی موضعاً لدوائه و الا امسک ...».

یکی از شرایط مصلح این است که اعصابش کرخ باشد، از جنبه شخصی و فردی نباید حساس باشد- در عین اینکه از جنبه عمومی باید حساس باشد- یعنی غضبش باید غضب الهی و غیرت الهی باشد نه عناد و انتقام شخصی. از جنبه شخصی باید پیراهنی از پولاد پوشیده باشد. علی علیه السلام آن جا که پای یک مصلحت عمومی است میگوید:

«ولو أن امرأ مؤمناً مات علی هذا أسفاً ما کان به ملوماً بل کان به عندی جدیراً». از جنبه شخصی با گذشت است. زن بصری [١]- به نقل عقّاد- فحش میدهد و اهمیت نمیدهد، یا آنکه آن قدر به خوارج آزادی