یادداشت‌های استاد ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٣٤٧ - یادداشت قرآن و انسان

یادداشتهای استاد مطهری، ج ١، ص: ٣٤٧

پیدا کردن چنین خودی است که به قداست خود پی میبرد و همه مقدسات اخلاقی و اجتماعی برایش معنی پیدا میکند. یافتن این خود اینچنین نتیجه میدهد که علی علیه السلام به فرزندش امام حسن میفرماید:

اکرم نفسک من کل دنیة و ان ساقتک الی الرغائب فانک لن تعتاض بما تبذل من نفسک ثمناً..

یافتن این خود است که مناعتی میدهد در حدود اینکه:

أتمتلئ السائمة من رعیها فتبرک و تشبع الربیضة من عشبها فتربض و یأکل علی من زاده فیهجع ... طوبی لنفس ادّت الی ربها فرضها و عرکت بجنبها بؤسها و هجرت فی اللیل غمضها حتی اذا غلب الکری علیها ... توسدت کفها فی معشر أسهر عیونهم خوف معادهم و تجافت عن مضاجعهم جنوبهم و همهمت بذکر ربهم شفاهم و تقشعت بطول استغفارهم ذنوبهم، اولئک حزب اللَّه الا ان حزب اللَّه هم المفلحون..

برگزیدگی انسان:

١٣. مسأله اصطفا که در قرآن برای آدم ابوالبشر آمده فوق العاده قابل توجه است.

اثر روانی و تربیتی و عملی اینکه انسان برجستگی خود را نسبت به موجودات دیگر از نوع اصطفا بداند:

آنچه مورد عنایت قرآن است علی الظاهر این است که بشر بداند یک موجود برگزیده و انتخاب شده است، مخلوقی تصادفی نیست، عبث در کار خلقتش نیست، پس رسالت و مأموریت و وظیفهای دارد در جهان هستی که باید انجام دهد. فرق است فی المثل میان یک کدخدای ده که به حکم زور و شیادی کدخدایی و بزرگتری را تصاحب کرده باشد که البته در این صورت فقط ممنون زور و گردن کلفتی خودش است و میان آن کدخدایی که از طرف مردم انتخاب