یادداشت‌های استاد ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ١٣٦ - اباحیگری

یادداشتهای استاد مطهری، ج ١، ص: ١٣٦

١١. اعراف، ٢٠٣: وَ إذا لَمْ تَأْتِهِمْ بایةٍ قالوا لَوْلَا اجْتَبَیتَها قُلْ إنَّما أتَّبِعُ ما یوحی إلَی مِنْ رَبّی هذا بَصائِرُ مِنْ رَبِّکمْ وَ هُدی وَ رَحْمَةٌ لِقَوْمٍ یؤْمِنونَ..

١٢. رعد، ٣٨: وَ ما کانَ لِرَسولٍ أنْ یأْتِی بایةٍ إلّابِإذْنِ اللَّهِ

اباحیگری - استخدام وسیله

یکی از اشکال اباحیگری، به نام تقدس هدف است. رجوع شود به ورقههای «سیره نبوی- مسجد جامع» شماره ٩

اباحیگری - عیاری، ملامتیگری

راجع به فرق اباحیگری، عیاری، ملامتیگری رجوع شود به (تاریخ تصوف در اسلام) ص ١٩١- ١٩٢ (پاورقی) و سایر منابع

اباحیگری

رجوع شود به ورقههای «یادداشت مهدی موعود، انتظار فرج»، راجع به جریاناتی که به نوعی منجر به اباحیگری شده از قبیل: ارجاء، جبریگری، تقیه، محبت اولیاء خصوصاً حضرت امیر، شفاعت، انتظار فرج.

ایضاً رجوع شود به کتاب (الضوء اللامع فی اعیان القرن التاسع) ج ٦، ص ١٧٤ تألیف شمس الدین محمد سخاوی (به نقل مقدمه (شرح لاهیجی) بر (گلشن راز) که فضل اللَّه استرآبادی از باطنیه و از مبتکرین عقیده حروفیه و از معتقدین به اتحاد (با خدا) به لباس درویشان درآمده و به تعطیل احکام و اباحه محرمات دستور میداد.

ایضاً برخی از متصوفه به بهانه «وَاعْبُدْ رَبَّک حَتّی یأْتِیک الْیقینُ» ترک فرایض و احیاناً ترک تقوا میکردهاند.

ایضاً اشعار عرفانی امثال حافظ برای بعضیها بهانه اباحیگری