انسان و قرآن - حسن زاده آملي، حسن - الصفحة ٧٤ - رؤيت و تمثل

از نسخه ها له ندارد مرحوم مجلسى اول در لوامع صاحبقرانى كه شرح من لايحضره الفقيه است در ترجمه حديث گويد : حضرت ( ع ) فرمودند كه هيچ مؤمنى از دار دنيا بيرون نمى رود مگر برضا و خشنودى او , زيرا كه حق سبحانه و تعالى پرده را از پيش چشم او برمى دارد تا جاى خود را در بهشت ببيند و ببيند حور و غلمان و ساير چيزهايى را كه حق سبحانه و تعالى از جهت او مهيا ساخته است , و دنيا را نيز در نظر او در آورند به بهترين حالتى كه دنيا را مى باشد از براى كسى مثل ملك سليمان اگر( له) نباشد , و بنابر نسخه اى كه( له) داشته باشد , يعنى مى نمايد دنيا را به او با حسن حالاتى كه آن مؤمن را در دنيا بوده است يك وقتى . بعد از آن او را مخير سازند كه اگر مى خواهى كه در دنيا باشى , ترا در دنيا احسن حالات دنيا خواهد بود , و اگر اين مراتب را مى خواهى , بگو . پس او گويد كه به چه كار من مى آيد دنيايى كه اگر ملك سليمانى باشد بلاها دارد و محنتها لازمه اوست ؟ پس تلقين كنيد مردگان خود را در وقت مرگ ايشان به كلمات فرج , تا ايشان زودتر از اين محنتكده دنيا خلاصى يابند و به آن مراتب عاليه برسند , يا آنكه چون كلمات فرج را مى گويد درجات او عاليتر مى شود .

و به همين مضمون است حديث اميرالمؤمنين با حارث همدانى , كه حديث سوم مجلس اول امالى جناب شيخ مفيد است , كه امير ( ع ) به حارث رضوان الله عليه گويد : و ابشرك يا حارث لتعرفنى عند الممات و عند الصراط و عند الحوض و عند المقاسمه [١] .

جناب ثقه الاسلام كلينى قده , در كتاب توحيد كافى [٣] از امام ابو جعفر ثانى جواد الائمه ( ع ) روايت مى كند كه امام فرمود : فربنا تبارك و تعالى لا شبه له و لا ضد و لا ندو لا كيف و لا نهايه و لاتبصار بصر و محرم على القلوب ان تمثله و على الاوهام ان تحده