جستارهايي در فلسفه دين - فتحی زاده، مرتضی - الصفحة ٩١

دين و کثرت گرايي

تري اوکيف

تکثر جهان ديني واقعيتي است که هم مؤمنان و هم ملحدان به آساني آن را مي پذيرند. اما اين واقعيت، مؤمنان را با مشکلاتي چند روبه رو مي سازد. چنين مي نمايد که اديان، يا دست کم بيشتر اديان بزرگ جهان، درباره حقيقت و راه رسيدن به رستگاري بينشها و برداشتهاي گوناگون و متعارضي عرضه مي کنند. آيا با وجود چنين برداشتهاي متفاوتي از خدا در دين يهود، بودا، اسلام يا هندو، مثلا ً يک مسيحي مي تواند مدعي صدق باورهاي مسيحي درباره خدا شود؟ جان هيک، که درباره مشابهتهاي پديدارشناختي پرستش در برخي از سنتهاي ديني بزرگ انديشيده است، مي پرسد «آيا مردم در کليسا، کنيسه، مسجد، گوردوارا [١] و معبد، خدايان گوناگون را مي پرستند يا خدايي واحد را؟» [٢] او،دو پاسخ حتمالي بدين پرسش را رد مي کند: يکي اين که خدايان متعددي وجود دارد، و ديگر اين که يک دين، مثلا ً مسيحيت، خداي