سوم اين که در روزگار داروين ممکن بود علت ناکامي در يافتن اَشکال واسطه اي ميان طبقه اصلي را در دسترس بودن شواهد سنگواره اي فراوان دانست. اما از آن روزگار به بعد شمار فهرست و اکتشافات سنگواره اي به صدها برابر افزايش يافته است. ديگر امکان (يا حتي احتمال) بهانه تراشي وجود ندارد و شکافها دست کم به همان بزرگي قبلي ديده مي شوند. با اين که مجموعه هاي فراواني با برخي تغييرات، همچون تريلو بيتها [١]، يافت شده اند، اما شکافهاي بزرگ همچنان پر برجا هستند

چهارم اين که ميان امور زنده و غير زنده شکاف بزرگي است و چنان که ديديم، اين شکاف از زمان داروين تا کنون بسيار بيشتر شده است.

پنجم اين که انفجار کامبريايي [٢] به چشم مي خورد. شواهد سنگواره اي نشان مي دهند که آغاز حيات تک ياخته اي به سه يا سه و نيم بيليون سال پيش برمي گردد- فقط يک بيليون سال يا اندکي پس از شکلگيري خود زمين و يقيناً نه يک بيليون سال پس از سرد شدن کامل زمين و امکان پيدايش حيات در آن هيچ شواهد سنگواره اي از استخوانهاي حيوانات حدود ٥٥٠ ميليون سال پيش، ٥

٢ يا ٣ بيليون سال پس از پيدايش حيات تک ياخته اي، در دست نيست. بنابراين، يک انفجار واقعي از حيوانات جانوران بي مهره وجود دارد، هنگامه اي از شکلها و طرحهاي کالبد شناختي، با نياکاني از اَشکال اصلي کنوني و همه شاخه هاي موجود جانداران بي مهره با بسياري از اَشکال