جستارهايي در فلسفه دين - فتحی زاده، مرتضی - الصفحة ١٤

بلکه امور ديگر نيز چنين مي کنند. چنان که مناسک [١] و نيايش [٢] نيز از ديدگاه بسياري از مؤمنان، زندگي ديني را مي سازند. مسيحيان نيز مي پندارند آيينهاي مقدس [٣] مهمند؛ هر چند پروتستانها و کاتوليکها بر سر ماهيت و تعداد اين آيينها اختلاف نظر دارند. از ديدگاه مسيحيان، قلب زندگي ديني که با کفاره [٤] و دريافت لطف الهي توسط مؤمنان امکانپذير مي شود، عبارت است از فضايل و ايمان خداباورانه، و نيکوکاري. [٥]

فرض بسياري از مؤمنان اين است که مي دانند کدامين امور براي زندگي ديني ضروري است؛ زيرا خداوند آنها را وحي کرده و اين وحي نيز در کتابي مقدس همچون قرآن مسلمانان، انجيل عبري کليميان، عهد عتيق و جديد مسيحيان آمده و ضبط شده است. نحوه فهم مفاد اين متون مقدس و روش تفسير آنها، مسائل فلسفي فراواني را دامن زده است. [٦]