(البته، ممکن است بعداً وضعيت تغيير کند؛ امّا فعلاً چنين مي نمايد.) اين مسائل در کنار هم، نشان مي دهند که خداوند واقعاً ممکن است، نه فقط در خلقت حيات در آغاز، بلکه در خلقت اَشکال بعدي حيات نيز کاري متفاوت و خاص انجام داده باشد. اگر او در خلقت حيات کاري خاص انجام داده باشد، چه چيزي او را از انجام دادن کارهاي خاص، در ديگر بخشهاي نمايش عظيم خلقت، شايد خلق و آفرينش نخستين نمايندگان برخي از رده ها، يا انسان، يا ديگر اَشکال حيات باز مي دارد؟ چنين کاري کاملاً در شأن اوست. بنابراين، مايلم همچنان بر اين رأي خود پاي بفشارم که احتمال پيشيني TCA، از ديدگاه خدا باورانه، شايد اندکي کمتر از نصف باشد.

اما مک مولين بويژه مايل است که با دعاوي من درباره احتمال پيشيني TCA به مخالفت برخيزد. او نخستين مخالفت را با اين پرسش ابراز مي کند که خداوند ممکن است چه کاري انجام دهد. اگر من سخن او را درست فهميده باشم، او مدعي است که بعيد [١] و در واقع «بسيار» بعيد است که خداوند کاري خاص و متفاوت انجام دهد، يا در خلقت انسان، انواع نباتات و حيوانات، يا حتي احتمالاً خود حيات چيز خاصي آفريده باشد. بحث را گامي فراتر ببريم: متون شيوايي همچون سفر پيدايش [٢]، ايوب [٣]، اشعيا [٤]، مزامير [٥]، فرد را به تأمل در چه چيزي هدايت مي کنند؟ متکلمان از اين متون چه نتيجه اي مي گيرند؟ بديهي است که اين موضوعي بسيار فراتر از حيطه چنين مقاله اي است و من در اين جا فقط مي توانم چند نکته ساده را بيان کنم. خالقي که قدرت او بتدريج در اين متون آشکار مي شود، قادر و عالم، و بسي فراتر از انديشه انسان است.

[١]unlikely

[٢] Genesis

[٣]Job

[٤]Isaiah

[٥]psalms