جستارهايي در فلسفه دين - فتحی زاده، مرتضی - الصفحة ٢٠١
پستانداران پنداشت. [١]
اما اگر TCA درست باشد، انتظار مي رود که چنين اَشکالي بيشتر باشد. وانگهي، موقعيت قديمي ترين فسيل پرنده مهره دار دُم درازي [٢]، که اندکي پس از مرگ داروين شناخته شده و تنها نامزد جدي براي حلقه واسطه بودن ميان خزندگان و پرندگان به شمار آمده بود، بنا به اعتقاد برخي، به وسيله کشف جديد پرندگان قديمي تر از آن متزلزل گرديد. وضع نامزدهاي ديگر براي شکافهاي ديگر نيز بهتر نيست.
گويي در واقع بر عکس شده است. داروين مي گفت: «وقتي من درباره چشم مي انديشم، لرزه بر اندامم مي افتد»؛ زيرا او به پيچيدگيهاي فراوان چشم فکر مي کرد و پذيرفتن اين که يک چنين ابزار ارتباطي ظريف و با کارکردي منسجم مي تواند از طريق ساختکارهاي پيشنهادي او تحول يابد، بسي سخت است. داروين همچنين به ايرادهاي خاص ميوارت مي انديشيد. اما او درباره پيچيدگيهاي حقيقي دستگاه بينايي اساساً نظر خاصي نداشت. [٣] اگر او از آگاهي به پيچيدگيهاي چشم بي اختيار بر خود مي لرزيد، امروز نيز اين پيچيدگيها در برابر