مقاله حاضر دنباله بحث من با ارنان مک مولين [٢] بر سر نحوه تلقي خداپرستان و بويژه مسيحيان از رشته هاي گوناگون علوم جديد است. آيا خداپرستان بايد همچون آگوستين بپندارند که بسياري از طرحهاي بزرگ علمي و عقلاني معمولا ًدر خدمت نوعي انديشه ديني است؟ يا بايد از دوئم [٣] پيروي کنند که (حداقل در مورد فيزيک) معتقد بود علم حقيقي از مسائل متافيزيکي، کلامي يا به طور کلي از مسائل ديني مستقل است. من از طرز تفکر اگوستيني حمايت مي کنم، در حالي که مک مولين به تفکر دوهمي متمايلتر است.

يکي از شگفت ترين پيشرفتهاي فکري در چهار صد سال اخير، خيزش علوم جديد بوده که زندگي ما را (چه در جهت مثبت و چه در جهت منفي)

[١] اين مقاله در نختس آقاي مهندس ابوالفضل حقيري قزويني به فارسي ترجمه کردند، اما شکل کنوني و بازنگري شده آن حاصل ويرايش علمي و ادبي و نيز ترجمه صفحات پاياني و پاورقيها توسط مترجم کتاب است.

[٢]Ernan McMullin

[٣] Pierr Duthem