ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ٢١٧ - تفسير

((جَزاؤُهُمْ عِنْدَ رَبِّهِمْ جَنَّاتُ عَدْنٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ)) پاداش ايشان نزد پروردگارشان بهشتهاى عدن است كه از زير درختهاى آن نهرها روانست.

((خالِدِينَ فِيها)) كه براى هميشه و ابد در آن خواهند بود.

((رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمْ)) خدا از آنها بواسطه اعمال صالحه و طاعتها راضى است.

((وَ رَضُوا عَنْهُ)) و ايشان هم از خدا بسبب پاداشهاى خوبى كه از ثواب داده راضى هستند.

و بعضى گفته‌اند: خدا از آنها راضيست چون او را بيگانگى و وحدانيّت پرستيده و از آنچه مقام ربوبى او نيست تنزيه كرده و او را اطاعت نمودند و ايشان از خدا راضى هستند چون آنچه اميد رحمت و فضل او را داشتند بايشان داده شد.

((ذلِكَ)) اين رضا و ثواب‌( (لِمَنْ خَشِيَ رَبَّهُ)) براى آن كس است كه از خدا ترسيده و ترك معصيت و گناه نموده و او را اطاعت كرده است.

در كتاب شواهد التنزيل حاكم حسكانى ص ٣٥٦ باسنادش از