اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٥٠٧ - میرزا محمّد صادق ناطق اصفهانی
گشته دیوانه و سنگی نخورد از طفلی کس به حسرت نبود چون دل دیوانه ما
«وامق» از یک دو سه پیمانه خرابش کردیم هر که آمد پی ویرانی میخانه ما[١]
جمال الدّین محمّد صالح هزارجریبی
جمال الدّین محمّد صالح هزارجریبی [مازندرانی] از فضلای اصفهان در قرن یازدهم هجری. از آثارش کتابت نسخه ای از «من لایحضره الفقیه» که کتابت آن را در یک شنبه ١٧ شعبان ١٠٨٧ق در مدرسه نواب عِلیّه [اصفهان] به پایان رسانیده است. نسخه ضمن مجموعه شماره ٤٦٩٩ در کتابخانه مجلس شورای ملّی در تهران موجود است.[٢]
صائب کاشانی
صائب کاشانی معروف به «میرزا صائبا» از شعرای قرن دوازدهم هجری و از اهالی کاشان است. در اصفهان سکونت داشته و در این شهر وفات یافته است شعر نیکو می سرود.
از اوست:
از سینه و دل ما نشنید کس صدایی مردیم از جدایی، ای سنگدل کجایی[٣]
[در ذکره صحف ابراهیم، او را به عنوان «محمّد رضا صبای کاشانی» ذکر کرده، ولی نمی توان به این مطلب اعتماد کرد.]
[١] تذکره مجمع الفصحاء، ج٦، ص١١٥٥؛ تذکره دلگشا، ص٥٣١؛ تذکره شبستان، ص٣٩٠؛ ریحانه الادب، ج٦، ص٣٠٣؛ تذکره حدیقه الشعراء، ج٣، ص١٩٧٢؛ تذکره انجمن خاقان، صص ٦٤٠ و ٦٤١؛ تذکره اختر، ص٢٢٧؛ تذکره سفینه المحمود، ص٢٢٥.
[٢] فهرست مجلس، ج١٣، ص٨٠.
[٣] تذکره المعاصرین، ص٢٢١؛ مردان بزرگ کاشان، ص٥٢؛ دانشمندان و بزرگان اصفهان، ج٢، ص٧١١؛ تذکره صحف ابراهیم، ص١٧٠.