اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٦٣ - محمّد رحیم اخوت
و در آنجا علم و ادب آموخت. در انواع شعر خصوصا غزل مهارت داشته و دیوان او با عنوان «زِبَرجد سقف لیلی پوش» به کوشش آقای علی یزدانی در سال ١٣٨٦ش چاپ شده است.
او سرانجام در سال ١٢٧٠ق وفات یافته و در قبرستان قدیم نجف آباد مدفون شد و امروزه مزار او از بین رفته است.
از دیگر آثار او یک بیاض شامل اشعار «مثنوی پیر و جوان» نصیر اصفهانی، «ترکیب بند» هاتف اصفهانی و چند شعر از شاعران مختلف است که آنرا در سال ١٢٥٤ق جمع آوری و به خط خود نوشته است.
از اوست:
ای یوسف ثانی که در اقلیم ملاحت مثل تو به هر مصر به بازار نیامد
رحمی به من دلشده کن کز غم هجران یک بار مرا نخل اَمَل بار نیامد[١]
میرزا محمّد رحیم عقیلی
میرزا محمّد رحیم بن محمّد مؤمن عقیلی استرآبادی، عالم فاضل [از علمای قرن یازدهم هجری] از نوادگان دختری شیخ لطف اللّه عاملی است.[٢] در اصفهان ساکن بود و [به نوشته «محمّد صالح اصفهانی» در کتاب «تذکره خوشنویسان»: «از فضلای عصر و اعاظم سادات بود. قلم تندی داشت. برهنه نویس بود. پس از رشیدا می زیست.[٣]]
او در زمره علمایی است که خط او در خطبه اول جامع الرّواه موجود است.[٤]
[١] دیباچه دیار نون، صص ١١٩ و ١٢٠؛ زبرجد سقف لیلی پوش، صص ٢٥-٣١.
[٢] الذریعه، ج١، ص٩٥؛ الکواکب المنتشره، ص٢٦٠.
[٣] احوال و آثار خوشنویسان، ج٣، ص٧٢٠.
[٤] دانشمندان و بزرگان اصفهان، ج٢، ص٩٦٣.