اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٥٧١ - دکتر ضیاء موحّد
خدمت و مصاحبت حکیم شفایی به تحصیل و علم و ادب می پرداخت و همچون استاد، طبعش به هزل و هجو مایل بوده و در هجو برخی از شعرای روزگار خود مانند کاملای کاشی و شاپور طهرانی شعر سروده است.
از اوست:
لذّت تنگدلی باد بر آن غنچه حرام که به امداد صبا میل شکفتن دارد[١]
طلحه جیانی اصفهانی
ابوالهیثم طلحه بن اعلم حنفی جیانی اصفهانی، از محدّثین عامه اصفهان. از «عامر شعبی» روایت نموده و «سفیان ثوری» از او روایت کرده است.
«جیان» از دهات بلوک «قهاب» اصفهان است و در آنجا جایی به نام «مشهد سلمان فارسی» شهرت داشته است. از «هبه اللّه بن عبدالوارث شیرازی» نقل شده که سلمان فارسی به ایران بازگشته و در فتح اصفهان شرکت داشته و مسجدی در زادگاه خود قریه «جیان» بنا نهاده است.[٢]
طلحه صالحانی
طلحه بن حسین بن ابی ذر محمّد بن ابراهیم بن علی صالحانی اصفهانی [از محدّثین عامّه اصفهان در قرن پنجم و اوایل قرن ششم هجری] در اواخر عمر کور شده و در سال ٥١٥ق وفات یافته است.[٣]
«صالحان» از محلّه های اصفهان بوده است.
از «ابوذر محمّد بن ابراهیم صالحانی» (جدّ خود) و «ابوبکر محمّد بن عبداللّه بن ریذه ضبّی» حدیث شنیده و از آنان روایت کرده است. او در سال ٥٠٦ یا ٥١٠ق جهت «ابوسعد سمعانی» اجازه نوشته است.[٤]
[١] تذکره نصرآبادی، ج١، ص٤٣١.
[٢] معجم البلدان، ج٢، ص١٩٦.
[٣] معجم البلدان، ج٣، ص٣٨٩ ذیل کلمه صالحان.
[٤] التحبیر، ج١، ص٣٥٠.