اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٥١ - رحیم اوستا
تصمیم گیری های دربار نقش مهمّی داشته] و سرانجام در [٢٥ جمادی الاوّل] سال ١١٣٧ق پس از سقوط اصفهان، به دستور افاغنه کشته شده است.[١]
میرزا محمّد رحیم شیخ الاسلام
میرزا محمّد رحیم (یا عبدالرّحیم) شیخ الاسلام بن ملّا محمّد جعفر بن ملّا محمّد باقر محقّق سبزواری، عالم فاضل [از علمای مشهور اصفهان در قرن دوازدهم هجری]. او صاحب مقامات عالیه علمی و جاه و مقام و احترام نزد علماء و رجال حکومتی بوده و ابتدا از طرف نادرشاه به منصب قضاوت و سپس شیخ الاسلامی اصفهان منصوب شده است. [در کتابخانه اهدایی آقای مشکات به دانشگاه تهران، نسخه ای از «اصول کافی» وجود دارد که در آخر آن میرزا محمّد رحیم جهت شاگردش حاج محمّد هاشم اجازه نوشته است.]
وی سرانجام در شب دوشنبه ٢١ ذی الحجه سال ١١٨١ق وفات یافت.
این کتابها از اوست: ١. «الرّد علی الفاضل التُّنکابنی» ٢. «الرساله الهلالیّه»[٢]
میرزا رحیم اصفهانی*
میرزا رحیم اصفهانی فرزند میرزا حسن، از ادباء و خوشنویسان قرن سیزدهم هجری است. خط نستعلیق را خوش می نوشته و روزی یک هزار سطر کتابت می کرده است.
لسان الملک سپهر سال فوت او را ١٢٧٢ق نوشته است.[٣]
حاج سیّد رحیم منورعلی شاه دهکردی
[١] مکارم الآثار، ج٤، ص١٢٠٩؛ دانشمندان و بزرگان اصفهان، ج٢، ص٧٤٧.
[٢] تتمیم امل الآمل، ص١٥٢؛ الاجازه الکبیره، ص١٤٥؛ وقایع السّنین و الاعوام، ص٥٧٢؛ اعیان الشیعه، ج٣٧، ص٩٠؛ مکارم الآثار، ج٣، ص٨٢٦؛ دانشمندان و بزرگان اصفهان، ج٢، ص٧٧٢؛ خاندان شیخ الاسلام، صص ١٢٨ و ١٢٩؛ الکواکب المنشره، صص ٢٥٩ و ٢٦٠؛ زندگینامه علّامه مجلسی، ج١، ص٢٩٢.
[٣] تذکره خوشنویسان، ص١١٤؛ احوال و آثار خوشنویسان، ص٢٠٦.