اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٤١٤ - ملّا محمّد شفیع استرآبادی
٤. «قصه های کوتاه ملل» همگی به چاپ رسیده است.
شهسوار بیک نادم لاهیجی
[ شهسوار بیک] لاهیجی متخلّص به «نادم» شاعر ادیب از سخنوران قرن یازدهم هجری. [در حدود سال ٩٩٠ق در «سیّد اشرف» لاهیجان متولّد شده] و در جوانی به سرودن شعر پرداخته و «صدقی» تخلّص می نمود و بعدا آنرا به «نادم» تغییر داد. به هند سفر کرده و در آگره با شاعران پارسی گوی هندی و ایرانی هم صحبت شده و به مشاعره پرداخت، آنگاه به گجرات رفته و در خدمت «نظیری نیشابوری» به کسب علم و ادب پرداخته [و به واسطه او در برهان پور به ملازمت «میرزا عبدالرّحیم خان خانان» نائل شد. در سال ١٠٢١ق پس از فوت «نظیری» به بیماری سختی دچار شد. عاقبت پس از چندی اقامت در «عظیم آباد» در «پتنه» و «بنگاله» و «دکن» به ایران مراجعت نموده و باقی عمر را در اصفهان طی نمود تا اینکه در حدود سال ١٠٦٠ق] در سن قریب به ٧٠ سالگی وفات یافته و در تختگاه هارون ولایت اصفهان مدفون شد.
از اوست:
تا باغ از گل تو شناسد نسیم را پیوند کرده است به زلفت نسیم را
از گریه تیره روزی عاشق نمی رود تا کی به آب دیده بشوییم گلیم را[١]
شهفیروز اصفهانی
ابوالهیجاء شهفیروز (شاه فیروز) بن شُعیب بن عبدالسیّد بن منصور بن ابوالفوارس بغدادی اصفهانی، از ادباء و شعرای قرن ششم هجری. از «ابی جعفر محمّد بن احمد بن
[١] تذکره نصرآبادی، ج١، صص ٣٤٤ و ٣٤٥؛ کاروان هند، ج٢، صص ١٣٩٩-١٤٠٥؛ تذکره روز روشن، صص ٧٨٩-٧٩٠؛ کلمات الشعراء، صص ١١٢ و ١١٣؛ تذکره حسینی، ص٣٥٦؛ تذکره غنی، ص١٣١؛ دانشمندان و بزرگان اصفهان، ج٢، ص٩٦٩؛ مزارات اصفهان، صص ٣٤٧ و ٣٤٨.