اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٣٨١ - میرزا شاه حسین اصفهانی
وابستگی به صوفیه نداشته و انتساب او به فرقه خاکساریه صحیح نیست.[١]]
محمّد شفیع لاری
محمّد شفیع بن محمّد تقی لاری [از خطاطان اواخر دوره قاجاریه] در سال های ١٢٩٧ و ١٣٠٠ و ١٣٠٢ در دهکرد [شهرکرد کنونی] در محکمه خانه آقازاده ملّا محمّد حسن مجموعه ای نوشته که به شماره ٤٣٨٩ در کتابخانه مرکزی دانشگاه طهران موجود است.[٢]
محمّد شفیع سالم اصفهانی*
محمّد شفیع اصفهانی متخلّص به «سالم» فرزند میرزا محمّد حسین از شعرای اصفهان در قرن یازدهم هجری است.
او مردی هنرمند بوده که در شبکه و طرحی طلا و نقره نظیر نداشته و مورد قبول اساتید فن قرار گرفته است. شعر نیز می سروده ولی اثری از دیوان اشعار او نیست. وی تا سال ١٠٨٩ق (سال اتمام تألیف تذکره نصرآبادی) در قید حیات بوده است.
از اوست:
ز سینه تا دل ناکام برطرف شد و رفت بهانه جوئی ایام برطرف شد و رفت[٣]
ملّا محمّد شفیع قاری بحار
آخوند ملّا محمّد شفیع قاری بحار بن محمّد رفیع اصفهانی، عالم فاضل و محدّث
[١] یادداشت های آقای میرزا فضل اللّه خان اعتمادی خوئی (برنا).
[٢] فهرست مرکزی دانشگاه طهران، ج١٣، ص٣٣٥٦.
[٣] تذکره نصرآبادی، ج١، صص ٦٠٦ و ٦٠٧؛ قصص الخاقانی، ج٢، ص١٤٩؛ تذکره منتخب اللطایف، ص٣٣١؛ تاریخ اصفهان (هنر و هنرمندان)، ص٣٨٥.