اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٢٢٧ - سیّد ریحان الدّین مهدوی
عبدالحسیب محمّد علوی عاملی را به خط نستعلیق کتابت نموده که در کتابخانه آیت اللّه مرعشی نجفی موجود است.[١]
آقا زمان واضع اصفهانی
آقا زمان اصفهانی فرزند پهلوان قاسم. شاعر ادیب، از شعرای قرن یازدهم هجری. اجدادش از بلوک لنجان بوده و مناصب صاحب جمع هوایی و راهداری را برعهده داشتند. او از کارهای دولتی کناره گرفته و با قناعت به زندگی فقیرانه خود ادامه می داد. و اوقات خودرا به مجالست و مصاحبت ادباء و فضلاء اصفهان می گذرانید. در شعر طبعی روان داشته و در شعر قدماء تَتَبُّع بسیار کرده بود.[٢] او تا سال ١٠٦٧ق در قید حیات بوده و در این سال به مناسبت بنای مسجد حکیم قطعه ای سروده است.[٣] در شعر «واضع» تخلّص می کرد.
از اوست:
مرد را پامال خواری می کند طغیان حرص شمع کوته می شود چون شعله بالا می کشد
ملّا محمّد زمان تبریزی
ملّا محمّد زمان بن ملّا کلب علی تبریزی، عالم فاضل و ادیب شاعر. در اصفهان سکونت داشته و از درس علّامه ملّا محمّد باقر مجلسی، آقا حسین خوانساری و شیخ جعفر قاضی بهره مند شده و سپس تولیت و تدریس مدرسه شیخ لطف اللّه اصفهان را به عهده گرفته است. سال وفات او به دست نیامد و احتمالاً در دوره فترت افغان ها
[١] فهرست مرعشی، ج١٦، ص٣٣.
[٢] تذکره نصرآبادی، ج١، صص ٤٨٨ و ٤٨٩؛ تذکره روز روشن، ص٨٦٧.
[٣] گنجینه آثار تاریخی اصفهان، ص٦١٣.